سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: اولین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمدحسن کلهری – کارشناس ارشد برنامه‌ریزی حمل و نقل، دفتر فنی استانداری قم
شهریار افندی زاده – استادیار، دانشکدة مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران
محمود احمدی‌نژاد – استادیار، دانشکدة مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران

چکیده:

در چند سال اخیر تعداد تلفات تصادفات جاده‌ای در کشور ما رشد قابل ملاحظه‌ای داشته است که بخشی از آن نیز مربوط به عابرین پیاده است. در این تحقیق هدف، بررسی رابطة میان تصادفات وسایل نقلیة مختلف با عابرین پیاده و خصوصیات ترافیکی، راننده، وسیلة نقلیه، جاده، نحوة تصادفات و شرایط محیطی در جاده‌های بین شهری است که نهایتاً عوامل مؤثر بر این تصادفات تعیین شده اند. در این راستا با استفاده از آمار تصادفات و استخراج خصوصیات تصادفات عابرین پیاده از آن و کاربرد مدل لاجیت، تحلیل شدت این نوع تصادفات انجام شده است. نتایج بدست آمده از مدل نشان می‌دهند که عواملی نظیر وضعیت روشنایی هوا در ساعات گرگ و میش صبح، وسایل نقلیة سنگین، عدم توجه به مسیر، سن زیاد عابرپیاده و… در افزایش شدت تصادفات و عواملی نظیر عرض جاده، رنگ روشن لباس عابرین، روشنایی هوا و… در کاهش شدت تصادفات مؤثرند. در پایان با توجه به نتایج حاصله راه حلهای مناسبی در جهت افزایش ایمنی عابرین پیاده ارائه شده‌اند.