سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: اولین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حسین بابا – کارشناس ارشد دانشگاه صنعتی شاهرود علی کیهانی
علی کیهانی – استادیار دانشگاه صنعتی شاهرود

چکیده:

تحلیل و طراحی سیستمهای مهندسی اغلب بدون در نظر گرفتن انواع متنوعی از عدم قطعیتها که ممکن است در پارامترهای مختلف وجود داشته باشد، صورت می گیرد. تحلیل فازی سازه ها در حضور این پارامترهای غیر قطعی را می توان در قالب نظریه مجموعه های فازی انجام داد. در این تحقیق، تحلیل سازه ها با منظور کردن گیرداری اتصالات به عنوان یک پارامتر غیر قطعی با استفاده از نظریه مجموعه های فازی مورد بررسی قرار گرفته و چگونگی استفاده از تابع درستی لطفی زاده بعنوان یک عدد فازی بیان شده است. جهت بررسی بیشتر اثرات اتصالات فازی دو مثال عددی با استفاده از نرم افزارFCICE که به همین منظور نوشته شده، تحلیل گردیده است. نتایج بدست آمده مؤید بکارگیری اتصالات فازی در تحلیل سازه های فولادی می باشد