سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

رضا مدرس – دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان
سعید سلطانی – دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

سیل یکی از مهمترین و مخرب ترین بلایای طبیعی است. درمقیاس سالانه، سیل به عنوان بالاترین دبی مشاهده شده در سال در نظر گرفته می شود. تعیین فرکانس یا احتمال وقوع سیل مهمترین ابزار طراحی سازه های کنترل سیل می باشد. مشکل عمده برنامه ریزان در مقابله با سیل، عدم وجود داده های جریان در مناطقمورد نظر است .تعمیم نتایج تحلیل فراوانی از مناطق دارای آمار به مناطق فاقد امار راه حل این مشکل است. از بین روش های منطقه ای کردن، روش گشتاورهای خطی از محبوبیت زیادی برخوردار است چرا که به مقادیر و ایستگاه های پرت و سری های کوتاه مدت حساس نیست. دراین مطالعه سری های سالانه حداکثر سیل مشاهده شده در ۱۱ ایستگاه حوزه کرخه به منظور تعیین منطقه همگن و تحلیل منطقه ای فراوانی مورد استفاده قرار گرفت.نتایج آزمون ایستگاه های پرت نشان داد ایستگاه ناجوری در منطقه وجود ندارد. نتایج آزمون همگنی نیز موید همگنی منطقه مورد نظر است. در نهایت از بین ۴ تابع توزیع لجستیک تعمیم یافته، مقادیر حدی تعمیم یافته، لوگ نرمال ۳ پارامتری وتوزیع پیرسون تیپ ۳، تابع توزیعلوگ نرمال ۳ پارامتری با داشتن حداقل به عنوان توزیع منطقه ای سیل انتخاب شد.