سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

رضا عباس نیا – دانشیار دانشگاه علم و صنعت ایران
مهرشاد کتابدار – دانشجوی دکتری سازه، دانشگاه علم و صنعت ایران
علیرضا اسمعیلی – کارشناس ارشد سازه، دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:

سازه های بتن مسلح در جا معمولا سازه هایی یکپارچه بادرجه نامعینی بالایی هستند. جهت تحلیل آنها علاوه بر ارضای معادلات تعادل نیاز به ارضای روابط سازگاری نیز می باشد. سازگاری مستقیما مرتبط با سختی اعضای یک سازه است. در سازه های بتن مسلح سختی تابعی ازوجود، عدم وجود، عرض و تعداد ترک می باشد. همچنین باید به این نکته توجه شود که در تیرهای بتن مسلح وجود ترک حتمی ولی در ستونها محتمل است. لذا چگونگی در نظر گرفتن سختی مشکل بزرگی در تحلیل سازه های بتن مسلح می باشد. آیین نامه های بتن مسلح (آبا، ACI) در حال حاضر به طور کلی سه روش را برای رفع این مشکل توصیه می نمایند. در این مالعه سه روش مذکور و روش استفاده از ممان اینرسی موثر با استفاده از تحلیل غیر خطی هندسی چندین قاب مورد بررسی و مقایسه قرار گرفته اند.