سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: ششمین کنفرانس بین المللی مدیریت

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

محمد دهقانی سریزدی – دانشجوی کار شناسی ارشد مهندسی صنایع دانشگاه علم و صنعت
محمد صالح اولیاء – دانشیار دانشکده مهندسی صنایع دانشگاه یزد
بهداد کیانی – استادیار پژوهشکده سبز دانشگاه علم و صنعت ایران
کاظم نقندریان – استاد یار دانشکده مهندسی صنایع دانشگاه علم و صنت ایران

چکیده:

خود ارزیابی برای شناسایی و بهبود وضعیت رفابتی سازمان به منظور همراهی با محیط پویا و فضای رقابتی بازار به کار می رود. به همین دلیل استفاده از مدلهای مختلفی همچون مدل تعالی کیفیت اروپا(EFQM) به عنوان چهارچوبی برای خود ارزیابی سازمان گسترش یافته است.سازمانها با کمک این مدلها برای حرکت بهتر در طول مسیر، جهت بهبود لازم است بیشتر بر روی گزینه هایی تمرکز کنند که نتایج بهنر برای آنها داشته باشد. در درون مدل تعالی EFQM، باتوجه به اینکه عملکرد فعالیت ها، فرآیند ها،سیستم ها و… که در قسمت توانمندساز آورده می شودبر روی شاخص های نتایج تاثیر گذار و از طرف دیگر بازخورد تغییرات نتایج بر روی بهبود توانمند سازها موثر می باشد،لذا لازم است این حلقه رفت و برگشتی با استفاده از یک مدل سیستمی مورد مطالعه قرار گیرد تا بتوان نتایج تاثیرات آنها را بر روی یکدیگر در طی زمان مشاهده نمود. تا کنون مقالات متعدد و ده ها مطالعه موردی در زمینه اجرای بهتر مدل EFQM در سازمانها تالیف گردیده اند،اما در زمینه قابلیت پویایی سیستم ها جهت افزایش کارایی مدل EFQM در ادبیات موضوع مطالبی مشاهده نشده است. لذا این مقاله بهبود مدل EFQM از دیدگاه سیستمی مورد بحث قرار می گیرد و کاربرد پویایی سیستمها به عنوان ابزاری جهت افزایش اثر بخشی آن ارائه می گردد.