ميانگين سرعت امواج در بالا و پايين ديوار ساخته شده با بتن خود تراکم به ترتيب ٤/٢٢و٤/٤٩ بوده است . در حالي که اين مقادير براي ديوار ساخته شده با بتن معمولي به ترتيب برابر ٤/٥٥و٤/٧٨ بوده است . به بيان ديگر نسبت سرعت امواج در بالا به پايين ديوارهاي ساخته شده از بتن خود تراکم و معمولي به ترتيب برابر٩٤و ٩٥% مي باشد که کاملا منطبق با نتايج رنجبر[١٠] و مدندوست [١١]

است . در مطالعه انجام شده توسط رنجبر و همکاران بر روي انتشار امواج فراصوتي در ديوار ساخته شده از بتن خود تراکم ميانگين سرعت امواج در بالا و پايين به ترتيب ٤/٤٨ و ٤/٧٤ و نسبت ٩٥% گزارش شده است . در مطالعه ديگر توسط مدندوست بر روي ديوار ساخته شده از بتن معمولي اين مقادير به ترتيب ٣/٧٠و٣/٨٧ و نسبت ٩٦ % گزارش شده است . لازم به ذکر است که ابعاد و جزئيات آرماتورگذاري ديوار هاي ذکر شده در کار هاي فوق کاملا مطابق با ديوار مورد مطالعه در اين تحقيق مي باشد.

مقادير به دست آمده براي عدد چکش اشميت ميانگين ١٦ قرائت در هر خانه مي باشد. ميانگين اعداد به دست آمده در بالا و پايين ديوار ساخته شده از بتن خودتراکم به ترتيب برابر ٢٩/٢٤و٣٢/٩٩ و براي ديوار ساخته شده از بتن معمولي ٣٥/٥١و٤٠/٥٨ مي باشد، که اگر به صورت نسبت عدد قرائت شده در بالا به پايين ديوارهاي ساخته شده از بتن خود تراکم و معمولي بيان شود به ترتيب اعداد ٨٩و ٨٨%را خواهيم داشت . اين اعداد بيان کننده ي عملکرد مشابه ديوارها در توزيع مقاومت در ارتفاع خود مي باشند.

در ديوار ساخته شده از بتن خود تراکم به دليل حساسيت بيشتر در ارزيابي تغييرات مقاومت ، در ٢١ موقعيت و با پراکندگي مناسبي در ارتفاع ديوار و در ديوار ساخته شده از بتن معمولي در١٠موقعيت عمليات مغزه گيري انجام گرفته است که نتاج آن در شکل (٥) آمده است . با استفاده از سرعت امواج به دست آمده از شکل (٤) و نمودارهاي کاليبره اي که از آزمايش بر روي آزمونه هاي مکعبي استاندارد در شرايط نگهداري مشابه با ديوار تهيه شده است (شکل ١٠و١١)، مقاومت هاي معادل مکعبي به دست آمده و نتايج حاصل درشکل (١٢) آورده شده است .

همانطور که در شکل (١٢) مشاهده مي شود اختلاف ميانگين مقاومت فشاري آزمونه هاي مغزه گيري شده در بالا و پايين ديوار براي بتن خود تراکم و معمولي به ترتيب برابر٥/٥٥ و ٧/٩٥ نيوتن بر ميليمتر مربع بوده است . به عبارت ديگر مقاومت مغزه هاي گرفته شده از ديوار حاوي بتن خود تراکم در بالاي ديوار نسبت به پاي ديوار برابر ٨١% بوده و اين در حالي است که در ديوار حاوي بتن معمولي اين مقدار برابر ٧٨% مي باشد که از مقدار متوسط گزارش شده براي چنين اعضايي بيشتر ميباشد[١٢].