سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: بیست و پنجمین گردهمایی علوم زمین

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محمد سراج – کارشناس ارشد زمین شناسی ساختمانی و تکتونیک
سیداحمد علوی – دکترای زمین شناسی ساختمان و تکتونیک
محمد یزدانی – کارشناسی ارشد زمین شناسی

چکیده:

گسل هندیجان ایذه یکی از خطواره های مهم با روند تکتونیک عربی و ادامه یک ساختار ناودیسی در پلت فرم عربی است بحرودی ۲۰۰۳ این گسل به سمت شمال، کمربند چین رانده زاگرس را تحت تاثیر قرار داده است. گذر این گسل از کمربند زاگرش موجب تغییرا رخساره و ضخامت رسوبات درزمان تورنین و مایسترشین و ایجاد بلندای قدیمی (Paleo high) ، درروند شمالی جنوبی در منطقه مورد مطالعه ( تاقدیس بنگستان و میدان نفتی پارسی ) و همچنین ایجاد تغییرات در گرادیان حرارتی و تشکیل ساختار های مربوط به گسلهای امتداد لغز با توجه به داده های زیرسطحی در میدان پارسی شده است.