سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: بیست و ششمین گردهمایی علوم زمین

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمد سراج – کارشناس ارشد تکنونیک- شرکت ملی نفت مناطق نفت خیز جنوب- اداره کل زمین شن
محمدحسین حیدری فرد – کارشناس ارشد زمین شناسی نفت، شرکت ملی نفت مناطق نفت خیز جنوب، اداره ک
محمد یزدانی – کارشناس ارشد تکنوتیک ، شرکت ملی نفت مناطق نفت خیز جنوب اداره کل زمین ش
عبدالامیر چلداوی – کارشناس ارشد چینه شناسی

چکیده:

گسل هندیجان، ایذه یکی از خطواره های مهم با روند، تکنوتیک عربی(پان افریکن) و ادامه یک کمان ناودیسی در پلت فرم عربی است(بحرودی ۲۰۰۳). این گسل به سمت شمال، کمربند چین رانده زاگرس را تحت تاثیر قرار داده است. گذر این گسل از کمربند زاگرس موجب تغییر رخساره و ضخامت رسوبات، ایجاد آنومالی های حرارتی و تغییرات ژئوشیمیایی و ایجاد یک سری ساختار همانند خمش راستگرد و قطعات آن اشلان در مسیر این گسل به عنوان ساختاری چند قطعه ای (poly segment) نمود حاصل کرده است. این تاثیرات نه تنها بر رخنمون های قدیمی تر از سازند گچساران در ورای گسل جبهه کوهستان زاگرس(MFF) بلکه بر لایه های زیرسطحی میادین نفتی، رگ سفید، پارسی و پرسیاه در ناحیه فرو افتادگی دزفول (گودال جلوئی زاگرس) نیز قابل مشاهده است. مطالعه این میادین نشان دهنده آرایشی خمشی (bending) و پله ای (stepover) از این گسل پی سنگی در ناحیه فرو افتادگی دزفول می باشد که توسط روندی فرضی حدود N80تا N70 قطع و جابجایی های چپ گردی را در طول گسل نشان می دهد.