درکشورما نیز مطابق با آئین نامه اجرائی ماده ۶ قانون حفاظت از دریاها و رودخانه های قابل کشتیرانی در مقابل آلودگی های نفتی مصوب۱۳۸۹ هرکشتی، نفتکش و شناور، برای جبران خسارات احتمالی ناشی از آلودگی آبهای مناطق دریایی جمهوری اسلامی ایران در خلیج فارس و دریای عمان و آبهای تحت حاکمیت دولت جمهوری اسلامی ایران در دریای خزر و رودخانههای قابل کشتیرانی ، باید بیمه نامه یا تعهدنامه معادل ریالی یا ارزی بر مبنای حق برداشت ویژه مطابق تعریف صندوق بین المللی پول تهیه کند.

همچنین سازمان بنادر و دریانوردی را موظف کرده است از ورود، ترک بندر یا فعالیت کشتی، نفتکش و شناور فاقد بیمه نامه، تعهدنامه یا گواهینامه در آبهای مناطق دریایی جمهوری اسلامی ایران در خلیج فارس و دریای عمان و آبهای تحت حاکمیت دولت جمهوری اسلامی ایران در دریای خزر و رودخانه های قابل کشتیرانی جلوگیری به عمل آورد. مالک و یا سایر مسئولان کشتی، نفتکش و شناور نیز باید بیمه نامه یا تعهدنامه و گواهینامه را در کشتی، نفتکش و شناور نگهداری کنند و در صورت درخواست سازمان بنادر و دریانوردی ارائه کنند.

(ماده ۱۰ آئین نامه اجرائی ماده ۶ قانون حفاظت ازدریاها در برابر آلودگی نفتی ) در خصوص آلودگی های ناشی از عملیات بالادستی هیچ قانون و آئین نامه ای بیمه اجباری را مقرر نکرده است وعلی رغم اینکه در قانون حفاظت از دریاها و رودخانه های قابل کشتیرانی در تعریف آلودگی به آلودگی های ناشی از تاسیسات و استخراج نفت اشاره نموده است اما در ماده ۶ اخذ بیمه نامه را فقط برای کشتی ها و نفت کش ها الزامی ساخته وتکلیفی برای بیمه نمودن آلودگی های عملیات بالادستی مقرر نکرده است. بنابراین در خصوص آلودگی های ناشی از عملیات اکتشاف و توسعه و حفاری خلا قانونی وجود دارد بدین ترتیب یا باید به قواعد مسئولیت مبتنی بر تقصیر وعامل زیان مراجعه شود که این مغایر با هدف پیشگیری از آلودگی است و یا باید به کمک شروط قراردادی، اخذ بیمه نامه مناسب بر طرف مقابل الزام شود