سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

حنانه باروتی – دانش آموخته‌ی کارشناسی ارشد رشتهی سازه های آبی، دانشگاه مازندران
رامین فضل‌اولی – استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
صمد امامقلی زاده – استادیار گروه مهندسی آب و خاک، دانشگاه صنعتی شاهرود

چکیده:

با توجه به کشاورزی گسترده و اهمیت تجاری و صنعتی، قزوین از جمله استان‌های مهم کشور می‌باشد. با وجود این هنوز مطالعات جامعی به منظور بررسی، تجزیه و تحلیل پدیده خشکسالی در این استان انجام نشده است. در این مقاله با استفاده از شاخص SPI به عنوان یکی از رایجترین شاخص‌های هواشناسی مورد استفاده در مطالعات خشکسالی و تحلیل آن در مقیاس‌های زمانی سه، شش، دوازده و بیست و چهارماهه، مشخص گردید که SPI با مقیاس زمانی بیش از ۱۲ ماهه برای مطالعه دوره‌های تر و خشک در منطقه مطالعاتی مذکور بسیار رضایت‌بخش می‌باشد و در مقیاس‌های زمانی ۶ماهه و پایین‌تر بهتر است با احتیاط بیشتری مورد استفاده قرار گیرد. همچنین سال ۷۸-۱۳۷۷ به عنوان خشکترین سال در طول دوره آماری (۳۲ سال) شناخته شد. این خشکسالی به مدت سه سال به طول انجامید که طولانی‌ترین دوره خشکسالی در استان بوده است. درنهایت با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) خشکسالی در منطقه پهنه‌بندی شد. بر اساس نقشه پراکنش خشکسالی مشخص شد که در شدیدترین خشکسالی، ۶۰ درصد، در خشکسالی بسیار شدید ۲۰ درصد، در خشکسالی شدید ۱۸ درصد و نهایتاً در خشکسالی ملایم ۲ درصد از کل استان قزوین در معرض خشکسالی قرار گرفت. ضمنا مشخص شد پدیده خشکسالی از جنوب به شمال از یک روند کاهشی پیروی نموده و در مناطق شمال و شمال غربی استان به حداکثر می‌رسد.