سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنفرانس مکانیک سنگ ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

کمال الدین عدالت – دانشجوی کارشناسی ارشد استخراج معدن، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
کوروش شهریار – دانشیار دانشکده معدن و متالوژی دانشگاه صنعتی امیرکبیر
کامران گشتاسبی – استادیار دانشکدة فنی و مهندسی دانشگاه تربیت مدرس
علیرضا علیزاده مجدی – کارشناس طرح سد ونیار ( سازمان آب منطقه ای آذربایجان شرقی )

چکیده:

سد ونیار یکی از بزرگترین پروژه های توسعه منابع آب استان آذربایجان شرقی بر روی رودخانه آجی چای در حدود ۳ کیلومتری پایین دست روستای ونیار در اطراف تبریز در حال ساخت می باشد .
سیستم انحراف آب سد ونیار از دو رشته تونل به قطر ۶ متر در جناح راست سد تشکیل شده استطول تونل شماره ۱ ، ۷۱۶ متر و طول تونل شماره ۲ برابر ۶۸۵ متر می باشد . تونلهای انحراف در داخل سنگهای اولترا بازیک UB1 حفر شده اند . روشهای تجربی و عددی جهت تحلیل پایداری تونل ها بکار گرفته شده اند . با استفاده از روش طبقه بندی ژئو مکانیکی توده سنگ، مقدار RMR برابر ۳۲ برای نواحی ورودی و خروجی تونلها بدست آمده است . با استفاده از سیستم طبقه بندی توده سنگ Q، مقدار Q برابر ۰/۳۵ بدست می آید . به دلیل وجود پتانسیل بالای ناپایداری در قسمتهای ورودی و خروجی تونلهای انحراف آب، استفاده از سیستمهای نگهداری ترکیبی به جای سیستم نگهداری منفرد پیشنهاد می شود . در سایر نواحی بتن پاشی به ضخامت ۱۰ سانتی متر به عنوان نگهداری موقت پیشنهاد می شود . در این تحقیق جهت تحلیل عددی تونلها به دلیل ساختار ناپیوستة منطقه، از نرم افزار UDEC استفاده شده است . نتایج بدست آمده از تحلیل عددی نشان می دهد که در ورودی تونل ۱ و خروجی تونل ۲ به دلیل وجود ۲ دسته درزه در محل، استفاده از سیستمهای نگهداری میل مهار و شاتکریت به عنوان نگهداری موقت ضروری است . پوشش بتنی دائم برای تونلهای انحراف آب ۵۰ سانتی متر در نظر گرفته شده است . سیستم نگهداری پیشنهادی توسط روشهای تجربی مطابقت خوبی با نگهداری پیشنهادی توسط روش عددی دارد .