سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنفرانس اقتصاد کشاورزی ایران

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

حجت ورمزیاری – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته توسعه روستایی
ایرج صالح – عضو هیأت علمی گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه تهران
حجت مسلم زاده – دانش آموخته مقطع کارشناسی ارشد رشته توسعه روستایی

چکیده:

به دلیل وجود شرایط اقلیمی متنوع و پتانسیل های طبیعی و نیز به علت وجود پیوندهای تنگاتنگی که بخش کشاورزی با سایر بخش های اقتصاد دارد، توسعه کشاورزی می تواند نقش مهمی در شکوفایی اقتصاد کشور ایفا نماید . از سوی دیگر ، سرمایه از مهمترین عناصر مؤثر در افزایش بهره وری سایر عوامل تولید نظیر نیروی انسانی، زمین و غیره محسوب می شود . با عنایت به اهمیت موضوع، این مطالعه ضمن ترسیم جایگاه کشاورزی در اقتصاد کشور، به بررسی روند سرمایه گذاری در بخش کشاورزی، طی دوره زمانی ۱۳۴۲-۱۳۸۳ و بخصوص در طول برنامه های توسعه کشور پرداخته و سپس از طریق بررسی شاخص هایی نظیر بهره وری سرمایه و شاخص ICO R ، قابلیت جذب سرمایه در این بخش را، در مقایسه با سایر بخش های اقتصادی کشور مورد ارزیابی قرار داده است . همچنین در این مطالعه موانع سرمایه گذاری در بخش کشاورزی، ا ز جمله نرخ تورم و سایر عوامل مورد بررسی قرار گرفته است . نتایج حاصله حاکی از بالا بودن بهره وری سرمایه در بخش کشاورزی و توان جذب سرمایه در این بخش می باشد . با این وجود سرانه سرمایه در بخش کشاورزی بسیار پایین تر از سایر بخش های اقتصاد بوده است . همچنین یافته های این تحقیق، رابطه منفی بین سرانه سرمایه در بخش کشاورزی و بهره وری سرمایه در این بخش را در سطح معنی داری ۰/۰۱ تأیید نمود که بیانگر عدم استفاده صحیح از سرمایه در این بخش می باشد . بنابراین با توجه به نتایج مطالعه و نیز نقش سرمایه گذاری در افزایش بهره وری تولید و با عنایت به اهداف و سیاست های کشاورزی در برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، سرمایه گذاری کارآمد در این بخش باید بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد . همچنین پیشنهاد می شود که دولت اقدام به سرمایه گذاری بلند
مدت و زیربنایی نموده و در تزریق سرمایه برای طرح های تولیدی، به م بانی آمایش سرزمین توجه کند