سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: نخستین همایش انجمن جمعیت شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

اسدالله نقدی – استادیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه بوعلی سینا

چکیده:

ایران از جمله کشورهای در حال توسعه است که نرخ رشد شهرنشینی درآن با سرعت سرسام آوری در چند دهۀ اخیر متحول شده است. الگوی برونزای توسعۀ شهری از یک سو توزیع نامتناسب جمعیت شهری در پهنۀ جغرافیایی کشور از سوی دیگر، سبب شده است سیمای شهری و الگوی توسعۀ آن چندان مطلوب و پایدار نباشد. الگوی شهرنشینی از بیماریهای اساسی بسیاری از طراحی بی روح و ناموزون (تئوری شهرهای خاکستری Grey city) ، فاصله زیاد بین مناطق در برخورداری از خدمات شهری و عدم مشارکت شهروندان گرفته تا رشد خارج از ارادۀ مدیریت شهری شهرها ( ساخت و سازهای غیرمجاز، حاشیه نشینی) در رنج است . این مقاله به بررسی تحولات شهر و شهرنشینی در ایران در قرن چهارده شمسی پرداخته است ، روش بررسی اسنادی و دورۀ مورد بررسی هشتادسال گذشته است.