سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

هانیه صادق زاده خسروشاهی – گروه زمین شناسی دانشگاه تبریز
علی عامری – گروه زمین شناسی دانشگاه تبریز
محمد محمدزاده – گروه معدن، دانشگاه صنعتی سهند تبریز

چکیده:

توده آذرین منطقه به صورت دو سیل موازی در بخشی از چهارگوش اهر در ١٥ کیلومتری شمالشرق هوراند که در داخل نهشته های تیپ فلیشوئیدی حوضه رسوبی مغان، بخشی از ناحیه کورا – ریونی تزریق شده ، قرار گرفته اند. سنگهای پلوتونیک منطقه در محدوده اسکسیت، سینو گابرو، مونزودیوریت و سنگهای ولکانیکی منطقه در محدوده فنولیت تفریتی و تفریت فنولیتی قرار می گیرند. بررسیهای پتروگرافی و ژئوشیمایی نشانگر هم ماگما بودن سنگهای آذرین منطقه ، تحت اشباع از سیلیس و آلکالن غنی ازپتاسیم است. سنگهای این منطقه از عناصرLREE و LILEغنی
بوده واین ویژگی می تواند ناشی از تشکیل ماگمای مولد از گوشته عمیق با ترکیب گارنت لرزولیتی ،با نرخ ذوب کم ،در شرایط فشار بالا و فوگاسیته بالایCO٢/H٢O که باتوجه به محسوس نبودن آنومالی منفی Nbآلکالن بودن سنگها ، سرعت زیاد و در حین صعود و عبور از پوسته قاره ای با مواد پوسته ای نمی تواند آلایش یابند و با توجه به غنی شدگی از عناصر ناسازگاری مانندRb و Ba در ارتباط با نقش فازهای سیال در ماگما باشند .بررسی محیط تکتونیکی در دیاگرامهای مربوط به سنگهای پتاسیک بیانگر شکل گیری این مجموعه در کمربندهای کوهزایی ، مرتبط با قوس و قوسهای بعد تصادم می باشد.