مقاله تحول جايگاه زن در نثر پيش از مشروطه (از دوره فتحعلي شاه تا مظفرالدين شاه) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۷ در تاريخ ادبيات (پژوهشنامه علوم انساني) از صفحه ۴۶ تا ۶۰ منتشر شده است.
نام: تحول جايگاه زن در نثر پيش از مشروطه (از دوره فتحعلي شاه تا مظفرالدين شاه)
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله زن
مقاله ادبيات
مقاله نثر پيش از مشروطه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حميدي سيدجعفر
جناب آقای / سرکار خانم: عاملي رضايي مريم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
باور عمومي چنان است كه توجه به مساله زن و بازتاب آن در ادبيات، در دوره مشروطه شكل گرفته است. اما به گواهي متون تاريخي، بازتاب مسايل زنان در ادبيات سيري تكاملي را طي كرده است. از دوره فتحعلي شاه زمينه هاي توجه به مسايل زنان در مقايسه ميان زن ايراني و زن فرنگي آغاز شد و روندي طولاني و تاريخي را تا دوره ناصرالدين شاه و مظفرالدين شاه طي كرد تا در دوره مشروطه به بار نشست. نثر خصوصا در دوره ناصري با گستردگي مضامين و گرايش به ساده نويسي، بار تحول در مضامين اجتماعي، از جمله مسايل زنان را بيشتر بر دوش كشيد. در اين دوره نه تنها با بازتاب توجه به زنان در انواع نثر (سفرنامه، خاطره نويسي، نمايشنامه نويسي و روزنامه نگاري) به قلم مردان مواجه مي شويم، بلكه زنان براي اولين بار، خود نيز در قالب نامه، سفرنامه، رساله و خاطرات به انعكاس مسايل خويش مي پردازند و زمينه را براي حضور جدي تر زن در دوره مشروطه فراهم مي سازند. كشمكش هاي ميان موافقان و مخالفان تغيير نقش هاي سنتي زن، گفتماني را در آثار منثور اين دوره پديد آورد كه مقدمه بحث هاي گسترده تر در دوره مشروطه شد. اين مقاله به بررسي بازتاب زنان و مسايل مربوط به آنان در نثر دوره پيش از مشروطه مي پردازد.