مقاله تحول در نظريه هاي منطقه گرايي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مطالعات اوراسياي مركزي از صفحه ۹۹ تا ۱۱۶ منتشر شده است.
نام: تحول در نظريه هاي منطقه گرايي
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نوکارکردگرايي
مقاله نهادگرايي نوليبرال
مقاله نوواقع گرايي
مقاله سازه انگاري
مقاله نظريه انتقادي و جهان گرايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دهقاني فيروزآبادي سيدجلال

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
منطقه گرايي به عنوان تجلي و نمود همکاري بين المللي پس از جنگ جهاني دوم در اروپا آغاز شد. ولي به تدريج اين فرآيند در حوزه هاي جغرافيايي ديگر مانند آمريکاي لاتين و آسياي جنوب شرقي گسترش يافت. پايان جنگ سرد و نظام دو قطبي فرصت ها و امکانات جديدي را براي تثبيت، تقويت و توسعه منطقه گرايي نوين فراهم ساخت. منطقه گرايي نوين از چهار جهت کارگزاري، انگيزه کارگزاران، جهت و گستره همکاري و همگرايي با منطقه گرايي کهن متفاوت است. از آنجا که تعامل وثيق و رابطه تنگاتنگي بين نظريه و عمل، به ويژه در تجريه همگرايي اروپايي وجود دارد، هدف اين مقاله واکاوي تحول و تغيير در نظريه هاي منطقه گرايي در واکنش به تحول در فرآيند منطقه گرايي است. در اين نوشتار توضيح داده خواهد شد که بر اساس تحولات چهارگانه در ماهيت و انگيزه کارگزاران و جهت گيري و قلمروي منطقه گرايي، نظريه هاي منطقه گرايي نيز دستخوش تغيير و تحول شده اند. اين تغيير و تحول به دو صورت دگرگوني و دگرديسي هر يک از نظريه ها و تحول نظريه پردازي در مطالعات منطقه اي تجلي يافته است. به طوري که از يک سو اصل و مفروض هاي نظريه هاي منطقه گرايي موجود مورد بازبيني و بازسازي قرار گرفته و از سوي ديگر نظريه هاي منطقه گرايي نويني پردازش شده اند که بر مباني فرانظري متفاوتي استوار هستند. براي نشان دادن و تبيين تحولات احتمالي مذکور، نظريه هاي نوکارکردگرايي، نهادگرايي نوليبرال، نوواقع گرايي، سازه انگاري، نظريه انتقادي و جهان گرايي مورد بحث و بررسي قرار مي گيرند.