سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

مهرداد بانی خیر – دانشجوی کارشناسی ارشد زمی نشناسی مهندسی، دانشگاه تربیت مدرس
ماشاا… خامه چیان – استادیار گروه زمی نشناسی مهندسی، دانشگاه تربیت مدرس
جعفر حسن پور – دانشجوی دکتری زمی نشناسی مهندسی، دانشگاه تربیت مدرس، موسسه مهندسین

چکیده:

تون لها و فضاهای زیرزمینی برای مقاصد متفاوتی از جمله تون لهای آ ببر شامل تونل انحراف آّب، تونل آ بگیر، تونل آبرسانی و تخلیه فاضلاب ایجاد م یشوند. جریان بیش از حد آب زیرزمینی از عوامل مهم ناپایدار کننده تون لها و دیگر فضاهای زیرزمینی است که باید از قبل مورد شناسایی قرار گیرد. پی شبینی دقیق نفوذ آب در تون لهای سنگی در حین اجرا امکا نپذیر نیست، زیرا همه فاکتورهای مربوط را نم یتوان از قبل تعیین کرد. علاوه بر اینها حتی اگر بررس یها مقدار دقیق آب را نیز به دست دهد، اغلب مشخص نیست که این حجم آب در کل تونل تراوش خواهد نمود یا اینکه به صورتی متمرکز و تنها از یک یا دو نقطه خارج خواهد شد. سامانه انتقال آب غرب تهران به منظور انتقال آب شرب از سد امیرکبیر طراحی و در حال اجراست. قطعه دوم تونل که دارای طول
تقریبی ١٦ کیلومتر م یباشد در مسیر خود از سن گها با خصوصیات لیتولوژیکی تقریبا یکسان و ویژگیهای مهندسی و هیدروژئولوژیکی متفاوت عبور م یکند. به خاطر اینکه مقادیر بالای فشار و دبی آب ورودی به تونل در حین اجرا مشکل عمد های محسوب م یشود، لازم است قبل از انجام طراح یها تخمین کلی از آن به دست آید تا در حین اجرای تونل راهکارهای مناسبی برای مقابله با آن اندیشیده شود. در این مطالعه سعی شده با استفاده از یک روش تجربی، تخمین مناسبی از میزان نفوذ آب به داخل تونل، قبل اجرای آن به دست آورد.