سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مهدی محمدی قلعه‌نی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب، گروه مهندسی آبیاری و آبادانی،
مسعود محمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آبیاری و آبا
مجید خیاط خلقی – دانشیار گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دانشگاه تهران

چکیده:

درصد قابل توجهی از زمین‌های کشاورزی دنیا از منابع آب زیرزمینی آبیاری می‌شوند. اندازه‌گیری ضریب قابلیت انتقال به منظور تعیین موقعیت و میزان آبدهی چاه حفاری، مورد نیاز بهره‌برداران منابع آب زیرزمینی است و هزینه بسیاری در بر دارد. در این تحقیق به منظور ارزیابی و تحلیل مکانی ضریب قابلیت انتقال به عنوان یکی از پارامترهای مهم بهره‌برداری از سفره‌های آب زیرزمینی، مقایسه روش‌های مختلف زمین آماری و تهیه نقشه توزیع ضریب قابلیت انتقال از داده‌های ۲۴۰ چاه عمیق استفاده شده است. برای برآورد ضریب قابلیت انتقال در نقاط اندازه‌گیری نشده، از روش‌های کریجینگ و میانگین متحرک وزن‌دار در محیط نرم‌افزار GS 5.1 و همین طور جهت ترسیم نقشه توزیع ضریب قابلیت انتقال از نرم‌افزار GIS 9.2 استفاده شده است. در این رابطه جهت ارزیابی این دو روش از پارامترهای آماری MBE و MAE استفاده شد. نتایج نشان داد که روش کریجینگ ساده با ضریب همبستگی ۹۳/۰ و نیم تغییر نمای مدل کروی از دقت بالایی برای برآورد مقادیر ضریب قابلیت انتقال در نقاط فاقد اطلاعات برخوردار است. خطای برآورد (MBE) این روش ۶/۰ و انحراف آن (MBE) 04/0 متر مربع بر روز بدست آمده است. همچنین حدود ۷۳ درصد از مساحت کل دشت، ضریب قابلیت انتقالش بیشتر از ۵۰۰ متر مربع بر روز برآورد شد.