سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی بحران آب

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محمد سلیمی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد مهاباد
دکتر سید جمیل قادری –
دکتر عثمان محمد پور –
دکتر معروف سی و سه مرده –

چکیده:

حداکثر بارش محتمل یکی از مولفههایمهم مدلهای مفهومی سیلاب است که در طراحی سازههای هیدرولیکی، سدهای خاکی و بتنی بزرگ، سرریزهای اضطراری سدها و مخازن، سیستمها و شبکههای زهکشی و جمعآوری سیلاب استفاده میشود.بهمین منظور در این تحقیق ابتدا اصول و مبانی روشهای آماری مرسوم تعیین حداکثر بارش محتمل نظیر هرشفیلد اول، هرشفیلد دوم، هرشفیلد دوم با حذف دادههای پرت، روش بتلاهمی، بتلاهمی اصلاح شده برای ایران بررسی شده و حداکثر بارش محتمل در ۱۰ ایستگاه بارانسنجی موجود در حوضه آبریز سد مهاباد محاسبه شده است.و در نهایت نتایج این روشها با نتایج روش سینوپتیکی مقایسه شده است. نتایج حاصل از تحقیق نشان میدهد که در مجموع بترتیب روشهای بت لاهمی و هرشفیلد اول کمترین و بیشترین درصد خطا به ترتیب با مقادیر ۳۳۸٫۳۸ و ۸۳۱٫۳۵را در مقایسه با روش سینوپتیکی که در این مطالعه بعنوان مبناانتخاب شد ، داشته است،بنابراین روش بت لاهمی مناسبترین روش برای داده های حوضه آبریز مهاباد است.