سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: سومین همایش انجمن جمعیت شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

امیرهوشنگ مهریار – رئیس مرکز مطالعات و پژوهشهای جمعیتی آسیا و اقیانوسیه وابسته به وزارت ع
ساحل طاهریان فرد – کارشناس ارشد جمعیت شناسی و کارشناس مرکز مطالعات و پژوهشهای جمعیتی اسی

چکیده:

هدف از این بررسی تخمین و ارزیابی گزارش مرگ و میر کودکان در استانهای مختلف کشور و مقایسه آنها می باشد. روش جمعیتی مورد استفاده در این مطالعه، روش فینی است. منابع اصلی اطلاعات سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۶۵ و همچنین جداول مرگ و میر کول و دمنی می باشد. نتایج تحقیق نشان میدهد میزان مرگ و میر در گروه سنی ۲۴-۲۰ ساله در استانهای مختلف کشور از ۴۸/۳۶ در هزار تا ۳۱/۱۱۰ در هزار تغییر می کند. کمترین میزانهای مرگ و میر به ترتیب در استانهای تهران، گیلان، فارس، خوزستان ، بوشهر، مازندران، یزد سمنان، هرمزگان و اصفهان مشاهده شده است. همچنین بیشترین میزانهای مرگ و میر مشاهده شده در استانهای کردستان ، خراسان، مرکزی ، آذربایجان شرقی ، آذربایجان غربی، همدان، سیستان و بلوچستان، کهگیلویه و بویراحمد و لرستان می باشد. به طورکلی می توان میزان مرگ و میراطفال مشاهده شده با این روش را براساس توسعه یافتگی مناطق توجیه کرد. آنچنانکه در اکثر استانهای توسعه یافته مرگ و میر اطفال مشاهده شده کمتر از همان میزان در استانهای کمتر توسعه یافته بوده است.