مقاله تداعي و فنون بديعي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۸۸ در فنون ادبي از صفحه ۱ تا ۱۲ منتشر شده است.
نام: تداعي و فنون بديعي
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بديع
مقاله بلاغت
مقاله شعر نو
مقاله تداعي
مقاله تقسيم بندي
مقاله تشابه
مقاله تضاد
مقاله تناسب

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پورنامداريان تقي
جناب آقای / سرکار خانم: طهراني ثابت ناهيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
فنون بديعي از ديرباز مورد توجه علماي بلاغت قرار داشته و تقسيم بندي هاي مختلفي از آن صورت گرفته است. ابن معتز، قدامه بن جعفر، ابن رشيق و ابن سنان خفاجي، از جمله کساني هستند که در اين زمينه تلاش نموده اند. در قرن هفتم، سکاکي پس از تفکيک علوم بلاغي محسنات کلام را به محسنات لفظي و معنوي تقسيم مي کند که تا قرن ها مورد توجه و استفاده قرار مي گيرد. در دوران معاصر نيز شاهد تقسيم بندي ها و ملاحظات ديگري هستيم که اغلب بر پايه گذشته صورت گرفته، غير از مواردي که مبتني بر دستاوردهاي جديد دانش زبان شناسي است. با اين همه، شعر نو و بررسي بديع در آن، ما را به طبقه بندي ديگري هدايت کرده است و آن تقسيم بندي فنون بديعي بر اساس انواع تداعي است که در سه محور تشابه، مجاورت و تضاد شکل گرفته است. در اين مقاله، پس از بررسي تاريخي تقسيم بنديهاي موجود، صنايع بديعي بر اساس انواع تداعي طبقه بندي شده است.