مقاله تدوين استراتژي هاي توسعه آموزش اخلاق پزشكي در دانشگاه علوم پزشكي رفسنجان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشکي رفسنجان از صفحه ۱۹۵ تا ۲۰۹ منتشر شده است.
نام: تدوين استراتژي هاي توسعه آموزش اخلاق پزشكي در دانشگاه علوم پزشكي رفسنجان
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آموزش اخلاق پزشكي
مقاله مدلSWOT
مقاله برنامه ريزي راهبردي
مقاله راهبرد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: تابلي حميد
جناب آقای / سرکار خانم: رضاييان محسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: اخلاق پزشكي، فعاليتي تحليلي است كه در طي آن ابعاد مختلف حيطه تصميم گيري هاي اخلاقي پزشكي، مورد بررسي قرار مي گيرد. در اين مطالعه، جهت شناسايي نقاط قوت، ضعف و همچنين فرصت ها و تهديدهاي آموزش اخلاق پزشكي، به طراحي استراتژي هاي اثربخش در جهت توسعه آموزش هاي نوين در حوزه اخلاق پزشكي در دانشگاه علوم پزشكي رفسنجان پرداخته شده است.
مواد و روش ها: در اين مطالعه مقطعي نظرات ۴۴ عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشكي رفسنجان در سال ۱۳۸۸ بررسي گرديد. پس از شناسايي فهرستي از نقاط قوت، ضعف و همچنين فرصت ها و تهديدهاي آموزش اخلاق پزشكي، از طريق پرسش نامه و ضمن نظرخواهي از نمونه ها به وزن دهي و تعيين رتبه اين عوامل پرداخته شد و سپس استراتژي ها در قالب (Strength, Weakness, Opportunities, Threats) SWOT ارايه گرديد.
يافته ها: در بررسي عوامل داخلي از بين نقاط قوت، بيشترين ميزان اهميت (وزن) مربوط به «وجود منابع اسلامي و تاريخي غني در زمينه اخلاق پزشكي» با وزن ۱/۰ و رتبه ۹/۲ و بين نقاط ضعف بيشترين ميزان اهميت مربوط به «به كارگيري روش هاي سنتي در آموزش اخلاق پزشكي» با وزن ۱۲/۰ و رتبه ۷/۲ بود. با توجه به مجموع امتيازها در جدول تجزيه و تحليل عوامل داخلي (۷۴/۲) و خارجي (۸۳/۲)، مي توان گفت واكنش اعضاي هيات علمي نسبت به نقاط قوت و ضعف و همچنين نسبت به فرصت ها و تهديدها در آموزش اخلاق پزشكي كمتر از حدمتوسط بوده است.
نتيجه گيري: در قالب مدلSWOT ، مجموعا ۱۷ استراتژي در قالب هاي تهاجمي، رقابتي، احتياطي و تدافعي ارايه شد. اعتبار اين استراتژي ها توسط جامعه مورد مطالعه سنجيده شده و ميزان اعتبار، زياد بوده است. پس از اولويت بندي استراتژي ها، اولويت اول به «آموزش اخلاق پزشكي به صورت بين رشته اي توسط اساتيد اخلاق و اساتيد علوم باليني»، اولويت دوم به «آموزش اخلاق در بالين بيمار» و اولويت آخر به استراتژي «تربيت پزشكان پرسش گر» اختصاص يافت.