مقاله تدوين قوانين احتمالاتي براي بهره برداري بهينه تلفيقي کمي- کيفي از منابع آب سطحي و زيرزميني در زمان واقعي: کاربرد ماشين هاي بردار پشتيبان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در آب و فاضلاب از صفحه ۵۴ تا ۶۹ منتشر شده است.
نام: تدوين قوانين احتمالاتي براي بهره برداري بهينه تلفيقي کمي- کيفي از منابع آب سطحي و زيرزميني در زمان واقعي: کاربرد ماشين هاي بردار پشتيبان
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بهره برداري تلفيقي
مقاله آب زيرزميني
مقاله NSGA-II
مقاله رفع اختلاف
مقاله ماشين هاي بردار پشتيبان (SVMs)
مقاله آبخوان تهران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بازرگان لاري محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: كراچيان رضا
جناب آقای / سرکار خانم: صدقي حسين
جناب آقای / سرکار خانم: فلاح نيا مهسا
جناب آقای / سرکار خانم: عابدعلم دوست ارمغان
جناب آقای / سرکار خانم: نيكو محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تعيين سياست هاي بهينه بهره برداري تلفيقي از منابع آب سطحي و زيرزميني زماني که تصميم گيران و ذينفعان متفاوت با اهداف متضادي وجود دارند، مساله اي پيچيده است. در اين مقاله، يک روش جديد براي تدوين قوانين بهره برداري تلفيقي از منابع آب سطحي و زيرزميني در زمان واقعي، ارايه شد. در روش پيشنهادي، براي تعيين منحني هاي تعامل بين اهداف، از الگوريتم ژنتيک چندهدفه NSGA-II و در رفع اختلاف بين تصميم گيرندگان، از تئوري رفع اختلاف يونگ استفاده شد. همچنين براي برطرف نمودن مشکل زمان اجراي مدل بلند مدت در بهره برداري در زمان واقعي، استفاده از ماشين هاي بردار پشتيبان احتمالاتي که قابليت ايجاد خروجي احتمالاتي و ارايه قوانين مديريت منابع آب را دارا هستند، پيشنهاد گرديد. مدل ارايه شده براي تدوين قوانين بهره برداري تلفيقي از منابع آب سطحي و زيرزميني تهران به کار گرفته شده است. ذينفعان در منطقه مورد مطالعه، داراي مطلوبيتهاي متفاوت و بعضا متضادي نظير تامين آب با کيفيت مناسب، کاهش هزينه هاي پمپاژ، بهبود کيفيت آب آبخوان و کنترل نوسانات سطح آب زيرزميني هستند. در روش ارايه شده، مدل هاي شبيه سازي جريان آب زيرزميني MODFLOW و پخش و انتقال آلاينده MT3D با مدل بهينه سازي NSGA-II تلفيق شدند تا منحني هاي تعامل بين اهداف به دست آيند. بهترين نقطه روي منحني تعامل به کمک مدل رفع اختلاف يونگ انتخاب شد. نتايج مدل پيشنهادي نشان دهنده اهميت اعمال يک مدل رفع اختلاف يکپارچه و قابليت مناسب ماشين هاي بردار پشتيبان در تدوين قوانين بهره برداري تلفيقي از منابع آب سطحي و زيرزميني در زمان واقعي در منطقه مورد مطالعه است. نتايج نشان مي دهند كه ميزان دقت قوانين تخصيص آب محاسبه شده در مرحله صحت سنجي بيش از ۸۰ درصد است. بر اساس اين قوانين، تغييرات تجمعي تراز سطح آب زيرزميني در آبخوان تهران در يک دوره برنامه ريزي ۱۵ ساله در حد ۸۰ سانتي متر محدود شده است.