سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: بیست و دومین کنفرانس بین المللی برق

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

آرش حق پرست کاشانی – پژوهشگاه نیرو، پژوهشکده انرژی و محیط زیست، گروه انرژیهای نو
پژمان صالح ایزدخواست – پژوهشگاه نیرو، پژوهشکده انرژی و محیط زیست، گروه انرژیهای نو
حمیدرضا لاری – پژوهشگاه نیرو، پژوهشکده انرژی و محیط زیست، گروه انرژیهای نو
میثم مهرآوران – پژوهشگاه نیرو، پژوهشکده انرژی و محیط زیست، گروه انرژیهای نو

چکیده:

در این مقاله یک مدل بهینه جهت محاسبه میزان تابش کلی دریافتی از خورشید ارائه شده است . در تحقیق حاضر بر اساس اطلاعات هواشناسی ۲۲ ایستگاه سینوپتیک کشور که به مدت ۵ الی ۲۵ سال داده های تابش آنها موجود است، ۸ روش مدلسازی تابش مورد تحلیل قرار گرفت . سپس با استفاده از معیارهای خطای استاندارد، دقت روشهای مذکور با یکدیگر مقایسه گردید و مدلهای دانشیار و بهینه شده دانشیار به عنوان دقیقترین آنها معرفی شد . در ادامه، با بررسی خطای روش دانشیار در طول سال و تشابه رفتار این خطا با زاویه میل خورشید، ضریبی جدید به مدل دانشیار اضافه و مدلی تحت عنوان مدل NRI تدوین گردید . نهایتاً خطاهای روشNRI با سایر مدلها مقایسه و ملاحظه گردید که برای تمامیانواع خطاها، مدل NRI بهترین تطابق را با داده های تجربی دارامی باشد