مقاله تركيب پذيري عمومي و خصوصي براي صفات زراعي و كيفيت دانه در برخي از لاين هاي خالص آفتابگردان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در مجله علوم گياهان زراعي ايران (علوم كشاورزي ايران) از صفحه ۱۰۵ تا ۱۱۳ منتشر شده است.
نام: تركيب پذيري عمومي و خصوصي براي صفات زراعي و كيفيت دانه در برخي از لاين هاي خالص آفتابگردان
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ترکيب پذيري عمومي و خصوصي
مقاله صفات زراعي
مقاله کيفيت دانه
مقاله آفتابگردان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سعيدي قدرت اله
جناب آقای / سرکار خانم: رضايي عبدالمجيد
جناب آقای / سرکار خانم: عباسي سوركي علي
جناب آقای / سرکار خانم: فرخي ابراهيم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
توليد ارقام هيبريد پر محصول آفتابگردان از اهداف اصلي برنامه هاي به نژادي اين گياه مي باشد و ارزيابي تركيب پذيري لاين ها در راستاي انتخاب والدين مناسب جهت توليد ارقام هيبريد ضروري است. اين مطالعه به منظور بررسي تركيب پذيري عمومي و خصوصي و نحوه كنترل ژنتيكي صفات مختلف زراعي و كيفيت دانه در برخي از لاين هاي آفتابگردان انجام شد. در اين مطالعه نه لاين خالص آفتابگردان هر كدام با سه لاين نر عقيم تلاقي داده شدند و سپس هيبريدهاي حاصل (۲۷ هيبريد) از لحاظ صفات زراعي و كيفيت دانه مورد ارزيابي و داده ها به صورت مدل ژنتيكي فاكتوريل (طرح II كامستاك و رابينسون) در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي تجزيه شدند. نتايج نشان داد كه كنترل ژنتيكي صفات تعداد روز تا گلدهي و رسيدگي و همچنين درصد روغن دانه بيشتر تحت تاثير آثار افزايشي ژنها بود. مقادير تركيب پذيري خصوصي بين هيبريدها براي تعداد روز تا رسيدگي بين ۳٫۶۷- تا ۴٫۵۰ روز و براي درصد روغن دانه بين ۲٫۸۹- تا ۲٫۴۲ درصد تغييرات داشت. در مورد نحوه كنترل ژنتيكي صفات ارتفاع بوته، قطر طبق، وزن هزار دانه، عملكرد دانه و عملكرد روغن هر دو آثار افزايشي و غير افزايشي ژن ها دخالت داشتند و دامنه تركيب پذيري خصوصي بين هيبريدها براي اين صفات به ترتيب بين ۱۰٫۴۰- تا ۱۴٫۵۰ سانتيمتر، ۲٫۳۸- تا ۲٫۴۹ سانتيمتر، ۹٫۸۳- تا ۷٫۷۰ گرم، ۸۰۲- تا ۸۳۶ كيلو گرم در هكتار و ۳۲۰- تا ۳۴۳ كيلو گرم در هكتار تغييرات داشت. وجود تنوع ژنتيكي زياد براي تركيب پذيري عمومي و خصوصي بين لاينها براي صفات مختلف به ويژه عملكرد دانه و روغن و همچنين صفات مربوط به كيفيت دانه نشان داد كه مي توان از اين تنوع در راستاي توليد ارقام هيبريد با عملكرد دانه بيشتر و كيفيت دانه بهتر استفاده نمود.