سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: اولین کنفرانس ایمن سازی و بهسازی سازه ها

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

محمدابراهیم موذنی – فوق لیسانس مهندسی راه و ساختمان ،ارغ التحصیل ۱۳۵۵ دانشگاه تبریز کارشناس
محمدرضا موذنی – دانشجوی ترم چهارم مهندسی عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد نوشهر و چالوس

چکیده:

اثر ساختگاه در طراحى سازه هاى مقاوم در برابر زلزله یکى از مهمترین پارامترهاى مطرح شده در تمام آیین نامه هاى دنیا مى باشد. نقش مهم اثر ساختگاه در شدت زلزله و تأثیر آن بر خرابیهاى ناشى از زلزله، بعد از زلزله هاى بزرگى چون زلزله ١٩٧٠ گدیز ترکیه، زلزله ١٩٧١ سانفرناندو،زلزله ١٩٨٥ مکزیکوسیتى و زلزله ١٩٨٩ لوماپریتا و ازمیت ١٩٩٩ بیش از پیش هویدا شد. محدودیت هاى فاکتور ساختگاه در اکثر آیین نامه هاى زلزله و از جمله آیین نامه ٢٨٠٠ ایران به صورت خلاصه به شرح زیر مى باشد: ضرایب کنونى ساختگاه بزرگنمایى در زلزله با پریودهایى کوتاه را جوابگو نیستند ضریب کنونى ساختگاه ، پاسخ غیر خطى ساختگاه ، به خصوص در خاکهاى رسى نرم ، را در داده هاى متفاوت حرکت ورودى در نظر نگرفته است. پارامترهاى مهم خاک نرم شامل سرعت موج برشى، ضخامت پروفیل، میزان خمیرى خاک و مقاومت تک محورى خاک نرم تا کنون تنها درمطرح بوده است . NEHRP 94 , UBC آیین نامه هاى ۹۷مى باشد تجدید نظر و تحقیقات بیشتر مى تواند انتخاب نوع س ا ختگاه UBC • درصد زیادى ازآیین نامه ٢٨٠٠ ایران برداشت از نسخه ١٩٩٤را براى طراحان ساده تر کند. در این خصوص نگرش ویژه به آیین نامه هاى دیگر کشورها لازم به نظر مى رسد.در سالهاى اخیر تجدید نظر کلى در آیین نامه آمریکا ، اکثر کشورهاى زلزله خیز را بر آن داشت تا نگرشى جدید به اثر ساختگاه در تعیین برش پایه طراحى داشته باشند .طیف پاسخ مناسبى براى NERA در این راستا در این تحقیق سعى برآن بوده است با تحلیل غیر خطى لایه خاک رسى نرم با استفاده از برنامه این گروه خاکها به دست آید.