سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

احمدرضا پیشکار – کارشناس ارشد مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد

چکیده:

پیشرفتهای حاصله دهه اخیردر زمینه وسایل آنالیز شیمیائیو بخصوص در رشته شیمیآلی، شناسایی و اندازه گیریمواد شیمیائی آب را که قبلاًناشناخته بود، در غلظت‌های بسیار پایین و در حد میکروگرم در لیتر امکان پذیر نموده است. این قابلیت اندازه‌گیری مواد شیمیائی با غلظتبسیارکم،همراه با پیشرفتهای علم سم شناسی اطلاعات ارزنده‌ای را در خصوص اثرات سوءپاره‌ای از محصولات فرعیناشی از کلرزنی آب بدستداده است. استفاده از کلر به عنوان یک گندزدای مؤثر جهت از بین بردن میکروارگانیزمهای بیماریزا و نیز بعنوان یک اکسید کننده قوی از سابقه طولانی در صنعت آب برخوردار است. استفاده از کلر و یا به عبارتی کلر زنی آب به دلیل سهولت کاربرد و پائین بودن نسبی هزینه آن در مقایسه با سایر گزینه‌های گندزدایی آب هنوز هم معمولترین روش در بیشتر کشورهای دنیا و بخصوص کشورهای در حال توسعه می‌باشد. کلرزنی آب آشامیدنی موجب تشکیل ترکیبات جانبی آلی هالوژنه در آب می گردد، که برخی از این ترکیبات مشکوک به سرطانزایی می باشند. مواد هوموسی که بصورت طبیعی در آبهای سطحی یافت می شوند، مواد پیش سازی هستند که در کلرزنی آب آشامیدنی ترکیبات جانبی هالوژنه ایجاد می کنند. برای کنترل مقدار کل ترکیبات جانبی آلی هالوژنه در آب آشامیدنی، اطلاعات کافی در مورد فاکتورهایی که در تشکیل این ترکیبات دخالت دارند، مورد نیاز می باشد. چنانچه تعیین مقدار کل این ترکیبات مورد نظر باشد، از دستگاه Total Organic Halogen (TOX) استفاده می شود. این مقاله ترکیبات آلی هالوژنه را در آب آشامیدنی که می تواند اثرات سوء بر سلامتی انسان داشته باشد، همچنین روشهای تعیین مقدار و متدهای کاهش و حذف آنها را از آب آشامیدنی مورد بحث و بررسی قرار می دهد.