سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمدعلی قاسمی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه دانشگاه شیراز
داود صفری – دانشجوی دکترای سازه دانشگاه شیراز
محمدرضا ماهری – استاد بخش مهندسی راه و ساختمان دانشگاه شیراز

چکیده:

مهاربندها جز دسته ایی از سیستمها هستند که از آنها برای تحمل نیروهای جانبی استفاده می شود. این اجزا در دهانه هایی از قابها که در آنها محدودیت معماری نداشته باشیم قرار گرفته و نیروی جانبی را به سمت پی منتقل می کنند. در هنگام طراحی به علت نامعین بودن سیستم قابهای مهاربندی شده، محل مهاربندها در نتیجه طراحی تاثیرگذار است. در این مقاله سعی شده است با کمک ژنتیک الگوریتم خود سازگار ( Self-Adaptive Genetic Algorithm) بهترین محل قرارگیری بادبندها در قاب دو بعدی، به طوری تعیین شود که وزن قاب با توجه به قیود طراحی ارائه شده در آئین نامه ها به حداقل مقدار ممکن برسد