سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سیزدهمین کنفرانس مهندسی پزشکی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

عطااله عباسی – آزمایشگاه پردازش سیگنال های حیاتی و تصاویر پزشکی، دانشکده مهندسی برق
مهران جاهد –

چکیده:

تا کنون مدلهای مختلفی برای سیگنال الکترومایوگرام سطحی بیان شده است و در اغلب آنها تاثیر پارامترهای چندگانه هادی حجمی، اثرات منبع ایجاد سیگنال و نقش تعداد و ابعاد الکترودها لحاظ شده است در مقالات چندی نیز به بررسی تاثیر محیط ثبت سیگنال توجه شده است. با این حال مدلی کلی که دربرگیرنده تمام پارامترهای ذکر شده باشد، به ندرت ارائه گردیده است. نیاز به بررسی تاثیر محیط ثبت سیگنال الکترومایوگرام هنگامی آشکارتر می شود که به نقش و اهمیت ثبت سیگنال در هنگام بازتوانی در استخر آب توجه شود. در این مقاله ابتدا به بررسی مدل پیشنهاد شده توسط فارینا و مرلتی می پردازیم که دربرگیرنده سه قسمت هادی حجمی، منبع سیگنال و الکترودها است سپس این مدل را با مدل رینولدی تلفیق می کنیم و در پایان نتایج ترکیب دو مدل را با سیگنال های اخذ شده در دو محیط آبی و هوا مقایسه می کنیم. برای این منظور سه نوع حرکت مختلف را درنظر میگیریم. مقایسه نتایج مدل و سیگنالهای واقعی نشانگر این نکته است که خطای بین مدل فارینا و مرلتی در محیط آبی خطای ۵۷ درصدی دارد در حالیکه ترکیب این مدل با مدل رینولدی خطا را در حد ۲۰ درصد کاهش می دهد.