سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین کنفرانس ملی مهندسی صنایع

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

گرشاسب خزائنی – کارشناسی ارشد مهندسی مدیریت و ساخت
عباس افشار – استاد دانشکده عمران – دانشگاه علم و صنعت

چکیده:

کمبود منابع دولتی و نیازشدید به تاسیسات زیر بنایی توسعه، دولتها را نیازمند جذب بخش خصوصی در پروژه های زیربنایی کشورها کرده است BOT. را می توان یک روش مطمئن جذب سرمایه خصوصی دانست که کنترل استراتژیک دولت را بر تأسیسات حفظ خواهد شد . در هر پروژه BOT قرارداد پیچیده و عوامل گوناگونی حضور دارند که حدود مسئولیت آنها و منافعی که از کنترل ریسکهای پروژه انتظار خواهند داشت؛ مهمترین مساله مناقشه برانگیز هر پروژه می باشد؛ به نحویکه اصلی ترین علت مذاکرات طولانی قراردادی و گاه شکست در مذاکرات، عدم تعادل در تسهیم ریسکها در بین عوامل پروژه می باشد . در این مقاله با نشان دادن جایگاه فرآیند تسهیم ریسک در شکل گیری یک پروژه BOT ، چهارچوبی راهنما برای چگونگی تسهیم ریسک در بین عوامل پروژه ارائه گردیده است . دولت با داشتن اینگونه ساختار استانداردی، مذاکرات را کوتاه تر و منتجه به نتیجه رهبری خواهد کرد، و راهبری پروژه ( از مرحله تامین مالی و اجرا تا مرحله بهره برداری و فروش ) آسان و کم هزینه خواهد بود .