سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش سراسری راهکارهای ارتقاء مدیریت بحران در حوادث و سوانح غیرمترقبه

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

عبدالرضا دلاوری – B.Sc
هرمز سنانی نسب – MS.c
علی غنجال – M.Sc
صدیقه میرهاشمی – MD

چکیده:

یکی از مفاهیم جامعه و فلسفه تشکیل آن، برقراری ارتباط بین افراد آن جامعه و داشتن روابط سالم و رسیدگی به امور همدیگر خصوصا در مواقع درد وبحران می باشد، که به صورتهای مختلف و شیوه های متفاوت در جوامع بشری نمود پیدا می کند که از آنها به اقدامات بشر دوستانه ی یاد می کنند. تعریف کلاسیک «اقدامات بشر دوستانه» اقداماتی را شامل می شود که هدف آن کاستن صدمه و کمک به انسانهای مصدوم و نیازمند می باشد که این مفهوم اقدامات و اهداف پیشگیرانه را نیز شامل می شود. این توضیح مفهومی فضای بزرگی از تقاضا و نیازمندی هایی را از طرف افراد نیازمند باز می کند که در این فضا اعضای تیم های بشر دوستانه نظامی که مدام درگیر عملیاتهای امدادی می باشند. با توجه به استعدادها و امکاناتی که در اختیار دارند با شناسایی این تقاضا و نیازمندی ها و با حضور در صحنه به خواسته های این افراد و جامع آسیب دیده ونیازمند امدادرسانی می کنند. حمایتهای لجستیکی نظامی به عنوان یک فاکتور اصلی و اساسی است که مورد تقاضای شدید قربانیان حوادث می باشد و همواره به عنوان یکی از ارکان اصلی امداد نفش حیاتی خود را ایفا می کند. تیم های امدادی نظامی در اقدامات بشردوستانه نقش خود را در مسائل بحرانی و پیچیده تر نشان میدهد. یعنی آنجایی شرایط پیچیده و کمک رسانی به مصدومین قربانیان حوادث به سختی انجام می گیرد نقش تیم های امدادی نظامی پر رنگ تر می شود.
با نگاهی به اقدامات ICRC (صلیب سرخ بین الملل) در طی جنگ ها و بلایای طبیعی و غیر طبیعی در کشورهایمختلف در طول چندین سال، این نکته به خوبی از آن استنباط می شود که اهمیت حضور و دخالت گروه های امدادی نظامی و نقش مهمی را که می تواند در کنار صلیب سرخو (هلال احمر) روز به روز افزایش پیدا می کند و لزوم ارتباط و پیوند این دو سیستم را پر رنگ می کند. هدف از این مقاله ، بیان پیوند واقعی بین دو سرویس های بهداشت و درمانی نظامی با ICRC جهت تحقق اهداف بشر دوستانه و کاست اثرات بحرانی و بلایا بر زندگی انسانها می باشد.