سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی بازرسی فنی و آزمون غیرمخرب

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

جبارعلی ذاکری – استادیار دانشکده مهندسی راه آهن دانشگاه علم و صنعت ایران
سودابه قهرمانی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی خطوط راه آهن دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:

خطوط بالاستی راه آهن بدلیل داشتن سازه ای با اجزاء غیر همگن و اتصالات ضعیف مستعد خرابی های هندسی است. وجود لایه بالاست علاوه بر تامین سختی مناسب خط آهن و فراهم نمودن شرایطی برای میرا کردن ارتعاشات ناشی از حرکت قطار، امکان تعمیر و اصلاح معایب هندسی را فراهم می سازد. ولی عملا در هنگام ظاهر شدن معایبی در بستر خطآهن، شناسایی دقیق محل عیب و برطرف نمودن آنها بدلیل عدم دسترسی و عدم امکان مسدودی طولانی مدت خط، براحتی امکانپذیر نمی باشد.
از جمله این معایب می توان نفوذ دانه های بالاست در بستر خط، بالا آمدن تراز آبها ی زیرزمینی، افزا یش ارتفاع لایه بالاست در زمان نگهداری، نفوذ ریزدانه ها به لایه بالاست و افزا یش سختی آن لایه و…. اشاره نمود. تا دهه نود شناسایی معایب فوق با استفاده از ماشینهای خاص گمانه زنی و نمونه برداری صورت می گرفت که هم زمانبر بوده و هم نیاز به مسدودی خط داشت. پس از دهه نود ، با معرف ی تجهیزات خاص شناسایی معایب فوق با استفاده از امواج رادار نفوذ در زمین (GPR) فراهم گردید. در این مقاله ضمن معرفی روشهای غیرمخرب جهت بازرسی و شناسایی معایب خاص ، تجربه راه آهن های پیشرفته در این زمینه ارائه شده و کاربرد آنها درشرایط خاص محیطی ازجمله مناطق کویری ( مناطق ماسه گیر) ومرطوب تشریح شده است.