سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

ناهید نعمانی – فوق لیسانس شیمی آلی، فوق لیسانس شیمی تجزیه
علی سلطان محمدی – فوق لیسانس شیمی آلی، فوق لیسانس شیمی تجزیه

چکیده:

دی اتانول آمین (DEA) یک جاذب شیمیائی است که در تصفیه گازهای ترش در پالایشگاه ها و پتروشیمی مورد استفاده قرار می گیرد. این پروسه در یک مدار بسته انجام می شود و باعث تجمع آلودگی از جمله کلراید در DEA می شود. روشهای مختلفی برای جداسازی این آلودگی ها وجود دارد مانند: الکترو دیالیز – خنثی سازی با سود یا پتاس و تکنیکهای تبادل یونی. در این تقحیق از رزین های موجود در مجتمع پتروشیمی رازی برای جداسازی کلراید و دیگر آلودگی ها از DEA استفاده شده است. و لیکن در طی عمل با مشکلاتی مانند اشباع زودرس رزین ها و افزایش میزان کلراید خروجی از رزین مواجه می شویم که با تحقیقات انجام گرفته نقطه بحرانی و توانائی رزین در جداسازی این آلودگی ها مشخص شده است که این روش برای سه رزین آنیونی قوی اندازه گیری و مقایسه شده است.