سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: نهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

جلال بصیری پارسا – آزمایشگاه تحقیقات کاربردی، گروه شیمی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان
محمود عباسی – آزمایشگاه تحقیقات کاربردی، گروه شیمی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان
فرهاد نقی‌زاده – آزمایشگاه تحقیقات کاربردی، گروه شیمی، دانشگاه سیستان و بلوچستان

چکیده:

در این پژوهش از روش الکتروشیمیایی به عنوان یکی از قوی‌ترین ابزارها جهت تصفیه دو نوع پساب آزمایشگاهی و حقیقی استفاده شده است. نمونه ازمایشگاهی از مشتقات ترکیب رنگی آلیزارین به نامهای آلیزاریتن رد (s) و آلیزاریون یلو (ss) به طور جداگانه مورد بررسی قرار گرفتند و دو نمونه حقیقی نیز از پساب کارخانه نساجی اکباتان همدان و رنگ‌سازی الوان ثابت همدان در این پژوهش استفاده شده است. کلیه نمونه‌ها در یک راکتور الکترولیتی غیر مشتقی و بچ و به حجم ۴۰۰ میلی‌لیتر مورد آزمایش قرار گرفته است. از یک قطعه فلز پلاتین به ابعاد ۲۲cm به عنوان آند و دو قطعه فلز استیل ضد زنگ ۳۰۴ به ابعاد ۲۸cm به عنوان کاتد استفاده شده است. الکترودها در یک راستا قرار گرفتند تا ماکزیمم تلاطم و بازده جریان حاصل شود. جهت کنترل جریان و اعمال ولتاژ از دستگاه Power Supply استفاده شده است. نمونه‌ها تحت تأثیر ولتاژهای ۴،۸،۱۲ و ۱۶ ولت قرار گرفتند و اثر ولتاژ و اثر الکترولیت کمکی بر روی کاش درصد COD در طی زمانهای مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج حاصل نشان می‌دهد با افزایش ولتاژ و افزایش ماده A به عنوان مؤثرترین الکترولیت کمکی، میزان کاهش درصد COD افزایش می‌یابد که در بهترین شرایط کاهش درصد COD طی ۱۲۰ دقیقه الکترولیز به ۹۶% و میزان کاهش رنگ تا ۱۰۰% رسیده است. نتایج کلیه آزمایشات توسط دستگاه UV-Vis مورد بررسی قرار گرفته است. و روند منطقی در کاهش ماکزیمم نقطه جذب آلاینده رنگی مشاهده شده است.