سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سید سعید اسلامیان – دانشیار دانشکده کشاورزی، مهندسی آب، دانشگاه صنعتی اصفهان
یعقوب هارونی – دانشجوی مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
سحر داوری – دانشجوی مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

امروزه با توجه به کاهش منابع آب استفاده از منابع جایگزین مانند فاضلاب تصفیه شده برای مصارفی هم چون، آبیاری فضای سبز و کشاورزی رواج پیدا کرده است. هرچند این راهکار زیر شاخه‌ی مدیریت پایدار منابع آب است، اما طی تحقیقات صورت گرفته توسط دانشمندان، این امر در دراز مدت آثار سوئی داشته و سبب مسمومیت خاک به عناصر سنگین مربوط به پساب می‌شود. طبق نتایج حاصل از تحقیقات دراز مدت صورت گرفته، استفاده از گیاه پالایی بر پایداری این راهکار می‌افزاید. این شیوه بسیار کم هزینه‌تر از تصفیه اضافی پساب مورد استفاده می‌باشد. اساسی‌ترین مساله برای انجام هرگونه فعالیت جهت پالایش آلاینده‌های فلزی در خاک، نوع فلزات آلاینده‌ی موجود در پساب کارخانه‌ی مورد نظر است، تا بر اساس آن بتوان از گیاهان بیش انباشتگر استفاده نمود. لذا در این تحقیق فلزات سنگین به تفکیک به همراه کارخانه‌های تولید کننده‌ی آن، مورد بررسی قرار گرفتند. از کل گونه‌های آوندی که در حدود سیصد هزار می‌باشد، تعداد ۴۱۸ گونه بیش تجمع‌دهنده‌ی فلزات می‌باشند. از آن جایی که تاکنون بیشتر تحقیقات صورت گرفته بر روی گونه‌های سازگار با شرایط آب و هوایی اروپا و امریکا می‌باشد، در نتیجه از میان، تنها تعداد محدودی از این گیاهان بیش انباشتگر شناسایی شده قادر به زیست در اقلیم ایران هستند. تاکنون آزمایشات انجام شده در ایران به صورت تیماری بوده است و دارای یک جمع‌بندی از کلیه‌ی بیش از انباشتگرها نبوده است. در این مقاله بیشتر انباشتگرهای شناسایی شده در ایران و همچنین تمامی بیش انباشتگرها مورد آزمایش قرار گرفته در کشورهایی با اقلیم مشابه ایران، به طور جداگانه بررسی شدند. کلیه‌ی فلزات سنگین بر اساس اولویت اهمیت آن‌ها، مورد تحقیق قرار گرفتند.