سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: همایش توسعه مبتنی بر دانایی

تعداد صفحات: ۲۷

نویسنده(ها):

حسن رحیمی – معاون وزیر و رئیس سازمان سنجش آموزش کشور
رضا محمدی – عضو هیأت علمی و رئیس دبیرخانه ارزیاب یدرونی سازمان
سیدمقتدی هاشمی پرست – رئیس مرکز مطالعات، تحقیقات و ارزشیابی آموزشی سازمان

چکیده:

نظام آموز شعالی در طول دو دهه گذشته با چال شهای متعددی از جمله رشد فزاینده تقاضای اجتماعی برای ورود به دور ههای آموز شعالی، گسترش کمی این دور هها، کاهش یا ایستایی منابع اختصاصی به این بخش و افزایش تقاضا برای مسئوولی تپذیری و پاسخگویی در قبال منابع اختصاصی از یک طرف و بهبود و ارتقاء کیفیت از طرف دیگر روبرو بوده است؛ به گون هایی که اکثر نظا مهای آموز شعالی را ملزم به بازاندیشی در عملکرد و فعالی تهای خود و سنجش میزان اثربخشی و کارایی آنها نموده است. در این راستا استقرار نظامهای تضمین کیفیت به عنوان راهبردی مناسب جهت حفظ و ارتقاء کیفیت نظام آموز شعالی و پاسخی مناسب به چال شهای پیش رو مورد توجه قرار گرفته است. در این زمینه الگوی اعتبارسنجی متشکل از ارزیاب یدرونی، ارزیابی بیرونی، نظام پیشنهادات و اعتبارسنجی از مقبولیت بالایی برخوردار گشته و تقریباً در اکثر کشورهای موفق در این حوزه، مورد استفاده قرار گرفته است. نظا مها ی آموز شعالی از ارزیاب یدرونی (خودارزیابی) به منظور حفظ و بهبود کیفیت و برای تضمین کیفیت، ارزیابی بیرونی را مورد استفاده قرار داد هاند. در این مقاله سعی شده ضمن مروری بر مفاهیم، اصول و تجربیات بی نالمللی در زمینه اعتبارسنجی و تضمین کیفیت در آموز شعالی، تجارب ملی در این حوزه مورد بازنمایی قرار گیرد.