مقاله تظاهرات باليني لپتوسپيروز در استان گيلان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۷ در بيماريهاي عفوني و گرمسيري ايران از صفحه ۵٫ تا ۵۶ منتشر شده است.
نام: تظاهرات باليني لپتوسپيروز در استان گيلان
این مقاله دارای ۵۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله لپتوسپيروز
مقاله اپيدميولوژي
مقاله گيلان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: منصورقناعي فريبرز
جناب آقای / سرکار خانم: فلاح محمدصادق
جناب آقای / سرکار خانم: جعفرشاد ريحانه
جناب آقای / سرکار خانم: جوكار فرحناز
جناب آقای / سرکار خانم: حيدرزاده آبتين
جناب آقای / سرکار خانم: هنرمند حميدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: لپتوسپيروز شايع ترين بيماري مشترك بين انسان و حيوان با گسترش جهاني است كه در مناطق گرمسيري و داراي آب و هواي معتدل بيشتر اتفاق مي افتد. استان گيلان منطقه اي اندميك براي لپتوسپيروز انساني محسوب مي شود. اين مطالعه به منظور بررسي خصوصيات سرولوژيك و اپيدميولوژيك لپتوسپيروز در استان گيلان انجام شده است.
روش كار: در اين مطالعه كه از نوع گزارش موارد است، ۴۶۵ فرد مشكوك به ابتلا به لپتوسپيروز از ارديبهشت ماه تا پايان مهرماه سالهاي ۸۲ لغايت ۸۴ مورد بررسي قرار گرفتند. خصوصيات دموگرافيك و اپيدميولوژيك بيماران تكميل شد و طي مدت بستري ويزيت روزانه از آنان توسط پزشك جهت ثبت علايم و نشانه هاي باليني و اطلاعات آزمايشگاهي به عمل آمد. نمونه هاي خون (در روز اول و پانزدهم) جهت انجام آزمايشات سرولوژيك از بيماران تهيه شدند. فقط موارد مثبت قطعي لپتوسپيروز در آناليز نهايي وارد شدند. مقادير P-value كمتر از ۰٫۰۵ معني دار تلقي شدند.
يافته ها: ۱۷۷ مورد مثبت قطعي تاييد شده با آزمايش سرولوژيك به دست آمد كه %۶۷,۲ آنان مذكر با ميانگين سني ۴۱٫۳۵±۱۵٫۱۸ سال و %۷۸ كشاورز بودند. %۹۲٫۶ سابقه تماس با آلوده را طي مدت زمان يك هفته قبل از بستري ذكر مي كردند. شايعترين سوش مسوول ايجاد بيماري، لپتوسپيرا- ايكتر و هموراژي بود. ميزان كشندگي بيماري %۱٫۱ بود.
نتيجه گيري: به علت اندميك بودن لپتوسپيروز در استان گيلان، انجام تحقيق هاي وسيع تر مبتني بر جمعيت در اين زمينه پيشنهاد مي گردد.