مقاله تظاهرات باليني و نتايج جراحي جداشدگي رگماتوژن شبکيه اطفال که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در بينا از صفحه ۴۲ تا ۵۰ منتشر شده است.
نام: تظاهرات باليني و نتايج جراحي جداشدگي رگماتوژن شبکيه اطفال
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مليحي محسن
جناب آقای / سرکار خانم: سهيليان مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: رمضاني عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: رستمي پويا
جناب آقای / سرکار خانم: ياسري مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: احمديه حميد
جناب آقای / سرکار خانم: دهقان محمدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: آذرمينا محسن
جناب آقای / سرکار خانم: مراديان سيامك

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: بررسي تظاهرات باليني و نتايج عملکردي و آناتوميک مداخلات جراحي در جداشدگي رگماتوژن شبکيه (RRD)  اطفال.
روش پژوهش: در اين مجموعه موارد توصيفي، کودکان مبتلا به RRD که در بيمارستان لبافي نژاد تهران در طول ده سال (۱۳۷۵ – ۱۳۸۴)، تحت عمل جراحي قرار گرفته و حداقل ۶ ماه پي گيري شده بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. با توجه به علت جداشدگي شبکيه، بيماران به ۵ گروه اصلي ناهنجاري هاي مادرزادي – تکاملي (۴۸ چشم)، ضربه (۵۴ چشم)، نزديک بيني (۱۲ چشم)، سابقه قبلي جراحي چشم (۱۰ چشم) و علل ديگر (۳ چشم) تقسيم شدند. متغيرهاي مورد بررسي شامل خصوصيات جمعيتي، باليني، نتايج جراحي و خصوصيات چشم مقابل بود.
يافته ها: تعداد ۱۲۷ چشم از ۱۰۸ بيمار (۸۰٫۶ درصد مرد) با ميانگين سن ۱۲٫۱±۴٫۱ سال، وارد مطالعه شدند. عمل جراحي اوليه در ۳۱ درصد از چشم ها، اسکلرال باکل و در ۶۳ درصد ويترکتومي بود. بيماران به طور متوسط ۳۴±۲۱ (ميانه ۳۳) ماه پي گيري شدند. چسبندگي مجدد شبکيه در ۷۹٫۴ درصد چشم ها در آخرين پيگيري مشاهده گرديد. حدت بينايي معادل ۲۰٫۲۰۰ يا بيشتر در ۱۴ درصد چشم ها قبل از عمل وجود داشت که در آخرين پيگيري به ۴۷٫۹ درصد افزايش يافت .(P=0.001) در بررسي چشم مقابل بيماران، در ۸۲٫۲ درصد موارد، ساير بيماري هاي شبکيه (اغلب استحاله لاتيس) مشاهده گرديد.
نتيجه گيري: در اين مطالعه، علت اصلي جداشدگي رگماتوژن شبکيه در اطفال ضربه و اختلالات مادرزادي – تکاملي شناخته شد. با وجود پيچيدگي جداشدگي رگماتوژن شبکيه و اختلالات تهديد کننده بينايي در کودکان، نتايج ساختاري و عملکردي جراحي قابل قبول مي باشد. با توجه به شيوع بالاي مشکلات چشم مقابل در کودکان مبتلا، معاينات منظم افتالموسکوپي در بيماران در معرض خطر توصيه مي شود.