سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: دومین همایش ملی برنامه ریزی، حفاظت، حمایت از محیط زیست وتوسعه پایدار
تعداد صفحات: ۱۱
نویسنده(ها):
حلال رحمتی – نویسنده مسئول، کارشناس ارشد معماری از دانشگاه آزاد بین الملل واحد کیش
فرهاد کاظمیان – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد بین الملل کیش

چکیده:
طبیعت بکر کارگاه صانع الهی است. کارگاهی که در آن می توان مهمترین شاهکارهای هنر مقدس را یافت و دال بر حضور الهی است. اثری است نجات بخش. انسان متعادل در سکوت طبیعت بکر ندای روحالهی و موسیقی ساخت ملکوتی را می شنود. انسان متعادل در طبیعت در جستجوی سرپناهی در برابر امور بی ارزش زندگی بشری و سرگرمی های دنیاپرستانه است. طبیعت نیایش را استغاثه می کند. هوای قله ی کوه ها به هنگام طلوع یا بیابان ها و چمن زارهای پهناور به هنگام غروب خورشید پر است از ائیری که نه تنها شالوده عناصر مشهود، بلکه جوهر نیایش یا استغاثه خالص هم هست. پیام های مغنوی نمادهای طبیعت که از رهگذر توالی مکرر رویداد، فرایندها و همسازی ها، اشکالی در علم مقدس که خود علم ه ماهنگی و همسانی های کیهانی است مبتنی است. اهمیت دریافت پیام معنوی طبیعت بکر برای بقای انسانی که خود به تخریب طبیعت با گسترش سرطانی شهرهیا بی حد و مرز پرداته ضروری است. این پیام معنوی صنعت برای انسان متجدد امروزی کم کم شبیه به اهمیت هوای تازه جلوه می کند که تنها زمانی به ارزش آن پی می برد که دسترسی به هوای پاک دشوار گردد و الودگی رفته رفته بر خود بنیادهای حیات زیستی و زمین ای اثر کند، تلاش انسان های بسیار در این روزگار برای تلفیق کیفیات و ویژگی های شفابخش طبیعت توام با تمامیت و حتی قداستش، گواهی بر حضور معنوی در طبیعت است که در زیبای تجلی کرده است که هم شفابخش جان است هم شفابخش تن، اشتیاق انسان به زیبایی، صلح و آرامش طبیعت در واقع شوق او به بهشتی است که طبیعت باز می تاباند که در ذات آن است و انسان در ژرفای وجود خویش با خود دارد. آرمان شهری که در طول قرن ها از آن یاد می شود عملاً امکان تحقق ندارد. اما انسان امروزی در سالیان اخیر در پی ایجاد مکانهایی که علائم و نشانه هایی از آن شهر آرمانی و بهشت موعود را داشته باشد، روش تحقیق در پژوهش حاضر به صورت توصیفی- تحلیلی خواهد بود که به بررسی جایگاه طبیعت در شهر آرمانی انسان که نمود آن در سالیان اخیر پیرامون پایداری و استفاده از انرژی های پاک بوده است نتایج حاصل از پژوهش بیانگر آن است که با سود جستن از انرژی های طبیعی و پاک و ساخت و ساز هماهنگ با طبیعت و بهره گیری صحیح از منابع و عوامل اقلیمی می توانیم محیط زندگی خود را ارتقائ بخشیده و در پی کمال غایی باشیم.