سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: همایش علمی پژوهشی زلزله دیروز، امروز، فردا

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

امیر شاه محمدی – دانشجوی مقطع کارشناسی عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب
امیراسد کوشکی – دانشجوی مقطع کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب

چکیده:

در ۲۳ ژوئن ۲۰۰۱ در پرو جنوبی و شمال شیلی زلزله ای با بزرگی ۸,۴ MW رخ داد و خسارات زیادی را به مدارس و بیمارستانها وارد کرد . منطقه زلزله زده به حالت اضطرار درآمده بود . تعمیر و بازسازی مدارس علی رغم محدودیت های اقتصادی باید بسرعت انجام میشد . درحین پیشرفت عملیات مقاوم سازی و بازسازی، مشکلی وجود داشت مبنی بر آنکه برای ساختمانها زمانی تحت بازسازی، مستنداتی وجود نداشت و نیز این امکان هم نبود تا به توصیه های بین المللی منتشر شده استناد کرد . مسائل اجرائی مورد قبول آنهائی بود که توسط FEMA ارائه داده شده بود . استراتژی عمده ، عبارت بود از افزایش مقاومت وسختی بوسیله ایجاد دیواره های بنائی وبتنی . امروزه بسیاری از ساختمانهای تعمیر و بازسازی شده قابل استفاده هستند وهمچنین این امکان وجود نداشت که آن ساختانها را بصورت بهینه در برابر زلزله مقاوم کرده اما کاهش نسبی در آسیب پذیری ساختمانها بوجود آمده بود . این تجربه احتیاج به توسعه روشهای بازسازی لرزه ای در برابر زلزله را در کشورهای درحال توسعه نشان داد .