مقاله تعيين ارتباط بين وابستگي به مورفين و تغييرات هيستوپاتولوژيک مغزي در موش صحرايي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشکي رفسنجان از صفحه ۲۷۳ تا ۲۸۰ منتشر شده است.
نام: تعيين ارتباط بين وابستگي به مورفين و تغييرات هيستوپاتولوژيک مغزي در موش صحرايي
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله وابستگي
مقاله سيستم عصبي مرکزي
مقاله هيستوپاتولوژي
مقاله مورفين
مقاله موش صحرايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ملك پورافشار رضا
جناب آقای / سرکار خانم: سيف الديني رستم
جناب آقای / سرکار خانم: كوهپايه زاده اصفهاني احسان
جناب آقای / سرکار خانم: نخعي نوذر
جناب آقای / سرکار خانم: اسلام منش طاهره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: سيستم عصبي مرکزي، يکي از اولين هدف هاي آسيب در سوء مصرف مواد مخدر مي باشد. مواد اپيوئيدي شايع ترين داروهايي هستند که مورد سوء مصرف قرار مي گيرند، ولي اطلاعات کمي درباره اثرات جانبي آنها بر روي ساختارهاي مغز وجود دارد. اين مطالعه با هدف بررسي تغييرات پاتولوژيک وابسته به مورفين؛ در موش هاي صحرايي انجام شده است.
مواد و روش ها: در اين مطالعه تجربي ۴۸ موش صحرايي نر از نژاد ويستار به ۶ گروه يکسان تقسيم گرديدند. گروه هاي وابسته (۳ گروه)  0.4ميلي گرم در ميلي ليتر مورفين در آب آشاميدني براي ۷، ۲۸ و ۵۶ روز دريافت کردند، گروه هاي کنترل (۳ گروه) محلول ساکاروز در آب آشاميدني براي مدت مشابه دريافت نمودند. مطالعات هيستوپاتولوژيک از نظر معيار هاي آسيب مغزي روي نمونه هاي سيستم عصبي مرکزي نواحي کورتکس پيشانه اي، آهيانه و هيپوکامپ انجام شد. تعداد نورون ها و معيارهاي بافت شناسي آسيب مغزي مورد ارزيابي قرار گرفتند.
يافته ها: کاهش قابل توجه نورون ها در لوب هاي مغزي پيشاني و آهيانه اي و ناحيه هيپوکامپ که حساس ترين نواحي مغزي در مواجه با آسيب مي باشند، ديده شد. همچنين مطالعه حاضر يک ارتباط چشمگير بين مدت زمان مصرف مورفين و کاهش تعداد نورون ها را نشان داد.
نتيجه گيري: نتايج تحقيق حاضر نشان مي دهد که مواد اپيوئيدي مي توانند بعد از مصرف طولاني مدت، آسيب نوروني به شکل کاهش تعداد نورون ها و آتروفي بافت مغزي ايجاد کنند. اين تغييرات در سوء مصرف مزمن شديدتر است. از آن جايي که آتروفي مغزي شايع ترين نماي پاتولوژي در دمانس است، بررسي هاي بيشتر براي يافتن رابطه احتمالي بين دمانس و اعتياد به مواد اپيوئيدي پيشنهاد مي شود.