مقاله تعيين ارتباط غلظت آلاينده هاي استنشاقي (ذرات معلق، ازون و سولفيد هيدروژن)، با ظرفيت هاي ريوي در شهرهاي اراک و خمين که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در فيض از صفحه ۲۸۵ تا ۲۹۳ منتشر شده است.
نام: تعيين ارتباط غلظت آلاينده هاي استنشاقي (ذرات معلق، ازون و سولفيد هيدروژن)، با ظرفيت هاي ريوي در شهرهاي اراک و خمين
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آلاينده هاي هوا
مقاله ظرفيت حياتي
مقاله حجم ريوي
مقاله ازون

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: معيني لطيف
جناب آقای / سرکار خانم: فاني علي
جناب آقای / سرکار خانم: عشرتي بابك
جناب آقای / سرکار خانم: طلايي افسانه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: در اين تحقيق سطح آلاينده هاي استنشاقي مانند ذرات معلق، سولفيد هيدروژن و ازون در هواي شهر اراک و خمين تعيين و چگونگي اثر آن بر عملکرد ريه مورد بررسي قرار گرفت.
مواد و روش ها: مطالعه در فاصله زماني ۸۶-۱۳۸۵ در اراک و خمين انجام شد و دو شهر به ترتيب به ۱۰ و ۵ منطقه مختلف طبق تقسيم بندي مرکز بهداشت و محيط زيست تقسيم شده و ذرات معلق، ازون و سولفيد هيدروژن در مناطق مذکور به صورت تصادفي بر اساس کد خانوار در فصول مختلف سال اندازه گيري شد. تعداد ۱۰۶۹ نفر در مطالعه شرکت کردند که از اين تعداد ۵۲۲ نفر از خمين و بقيه از اراک بودند. از شاخص کيفيت هوا (PSI) براي ارزيابي کيفيت هوا و از شاخص هاي اسپيرومتري براي ارزيابي حجم ها و ظرفيت هاي ريوي استفاده شد. ميانگين غلظت آلاينده ها و شاخص پراکندگي ظرفيت هاي ريوي با آناليز رگرسيون بررسي شدند.
نتايج: بر اساس مقايسهPSI ، ميانگين PSI اراک (۵۴/۱۴±۸۳/۱۰۱) بالاتر از خمين (۵۸/۱۸±۱۷/۸۹) بود (P<0.05). ميزان سطوح قابل پيش بينيFVC ، FEV 1،FEF 25-75 % ،MEF 50 % ، PEF به ترتيب در اراک در ۲/۱۰ درصد، ۷/۱۱ درصد، ۵/۳۵ درصد، ۹/۳۰ درصد، ۴۰ درصد و در خمين در ۸/۸ درصد، ۳/۱۱ درصد، ۴/۳۵ درصد، ۹/۳۳ درصد و ۶/۴۰ درصد موارد مختل بود. اين تفاوت ها در دو شهر معنادار نبود. ميانگين آلاينده H2S در دو شهر اراک و خمين بالاتر از حد استاندارد بود. غلظت آلاينده H2S و O3 در خمين بالاتر از اراک بود، ولي اين اختلاف فقط در مورد H2S معني دار بود. به طور کلي، بين آلاينده هاي H2S؛ O3 و PM10 ارتباط معناداري با ظرفيت حياتي به دست نيامد، اما ارتباط معني داري بين ميانگين FEF و ۷۵% -۲۵FEF- با ازون وجود داشت. در اراک ارتباط ميزان پيش بيني شده FVC با غلظت ازون، معکوس بود. در خمين ميزان پيش بيني شده ظرفيت حياتي و FVC با غلظت H2S و PM10 به صورت معکوس همبستگي داشت.
نتيجه گيري: ميانگين PSI اراک بالاتر از خمين بوده و آلاينده عمده آن ذرات معلق و در خمين آلاينده عمده، H2S و O3 بود. در اراک رابطه FVC با غلظت ازون معکوس اما معني دار نبوده و در خمين رابطهVC و FVC با غلظت H2S و PM10 معکوس بود. لذا، توصيه مي شود که آلاينده هاي مذکور ساليانه مورد پايش قرار گيرد.