مقاله تعيين برخي ويژگي ها، ارزيابي بيماريزايي و تنوع در جدايه هاي Gnomonia leptostyla، عامل آنتراكنوز گردو در ايران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در بيماريهاي گياهي از صفحه ۶۱ تا ۷۳ منتشر شده است.
نام: تعيين برخي ويژگي ها، ارزيابي بيماريزايي و تنوع در جدايه هاي Gnomonia leptostyla، عامل آنتراكنوز گردو در ايران
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله درختان گردو
مقاله آنتراکنوز
مقاله Marssonina Juglandis
مقاله تنوع بيماريزايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دستجردي رعنا
جناب آقای / سرکار خانم: حسني داراب
جناب آقای / سرکار خانم: جوان نيك خواه محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
آنتراكنوز، يكي از مهم ترين بيماري هاي برگي درختان گردو در مناطق مختلف كشور مي باشد. در اين بيماري، ريزش شديد برگ درختان در اواسط تابستان و قبل از بلوغ كامل، از پر شدن مغز ميوه جلوگيري نموده و خسارت زيادي را ايجاد مي نمايد. با توجه به اهميت بيماري، نمونه برداري از بافت هاي آلوده درختان در اواسط تابستان و پاييز سالهاي ۸۶- ۸۴ از مناطق مختلف كشت گردو در استانهاي آذربايجان شرقي، آذربايجان غربي، اردبيل، زنجان، قزوين، مازندران، تهران و همدان به عمل آمد. در مجموع تعداد ۴۵ جدايه قارچ از بافت هاي آلوده گردو با استفاده از محيط كشت هاي Oat Meal Agar وCorn Meal Agar  جداسازي و عامل بيماري به عنوان  Gnomonia leptostyla(آنامورف: Marssonina juglandis) شناسايي گرديد. دماي ۲۱oC،۱۸  ساعت نور و ۶ ساعت تاريكي براي اسپورزائي غيرجنسي قارچ مطلوب شناخته شد. تشكيل پريتس بارور در شرايط آزمايشگاهي، ۹۰-۷۵ روز پس از نگهداري مخلوطي از جدايه هاي خالص شده در۴oC  و تاريكي مطلق رخ داد. بررسي بيماريزايي ۱۵ جدايه منتخب، بر روي دانهال هاي يك ساله گردو، با استفاده از سوسپانسيون كنيديوم قارچ با غلظت ۱۰۵ اسپور در ميلي ليتر و در گلخانه انجام شد. اولين علايم قابل تشخيص بيماري، ۱۶ روز پس از مايه زني به صورت لكه هاي ريز قهوه اي رنگ در سطح زيرين برگ ها نمايان گرديد. بيست و چهار روز پس از مايه زني، اندام هاي توليد مثل غير جنسي قارچ يا آسروول ها، در سطح لكه ها ظاهر شدند. جداسازي مجدد عامل بيماري و وجود كنيديوم هاي داسي شكل، دو سلولي و شفاف، حضور قارچ را در بافت هاي آلوده تاييد نمود. بررسي هاي انجام شده در اين تحقيق نشان داد كه بين جدايه هاي قارچ از نظر توانائي در ايجاد آلودگي، اختلاف معني داري وجود دارد. همچنين بين تعداد لكه هاي تشكيل شده و درصد آب برگچه ها در سطح احتمال ۱% همبستگي معني داري مشاهده گرديد. به اين ترتيب برگچه هاي فوقاني در هر برگ با توجه به درصد آب بيشتر، به عنوان حساس ترين برگچه ها در برابر بيماري شناسایي شدند.