مقاله تعيين تاثير عصاره الکلي گياه بيلهر بر غلظت خوني هورمون هاي گنادوتروپ وآندروژن در موش صحرايي نر بالغ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در ارمغان دانش از صفحه ۶۳ تا ۷۰ منتشر شده است.
نام: تعيين تاثير عصاره الکلي گياه بيلهر بر غلظت خوني هورمون هاي گنادوتروپ وآندروژن در موش صحرايي نر بالغ
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله عصاره بيلهر
مقاله محور هيپوتالاموس هيپوفيز گناد
مقاله هورمونهاي جنسي
مقاله تستوسترون

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آذرنيوشان فروغ
جناب آقای / سرکار خانم: خاتم ساز سعيد
جناب آقای / سرکار خانم: صادقي هيبت اله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و هدف: گياه بيلهر از تيره چتريان داراي ترکيبات فلاونوئيدي و کورماريني مي باشد. فلاونوئيدها داراي خواص استروژني هستند. کومارين ها نيز داراي خاصيت آنتيآندروژني مي باشند. اين ترکيبات بر روي محور هيپوتالاموس – هيپوفيز گناد داراي اثرات زيادي هستند. هدف از اين مطالعه، تعيين تاثير عصاره الکلي گياه بيلهر بر غلظت خوني هورمون هاي گنادوتروپ و آندروژن در موش صحرايي نر بالغ بود.
مواد و روش ها: اين يک مطالعه تجربي است که در سال ۱۳۸۷، در دانشگاه علوم پزشکي ياسوج انجام گرفت. ۵۰ سر موش صحرايي نر بالغ انتخاب و به ۵ گروه ده تايي تقسيم شدند؛ گروه کنترل که هيچ مادهاي دريافت نکردند، گروه شاهد آب مقطر و گروه هاي تجربي که روزانه به ترتيب ۱۰۰، ۲۰۰ و ۴۰۰ ميلي گرم بر کيلوگرم به ازاي وزن بدن، عصاره هيدروالکلي گياه بيلهر را به صورت دهاني دريافت کردند. پس از گذشت مدت زمان ۲۸ روز حيوانات توزين و ميزان هورمون محرکه فوليکولي، هورمون لوتئيني، تستوسترون و دي هيدروتستوسترون آنها اندازه گيري شد. داده هاي جمع آوري شده با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون هاي آماري آنووا و تست توکي تجزيه و تحليل گرديد.
يافته ها: نتايج نشان داد که غلظت پلاسمايي هورمون تستوسترون در گروه دوز حداقل، افزايش معني داري و در دوزهاي متوسط و حداکثر کاهش معنيداري دارد(p<0.05) . غلظت پلاسمايي هورمون لوتئيني در همه گروه هاي تجربي افزايش معني داري نشان داد (p<0.05). غلظت پلاسمايي هورمون دي هيدروتستوسترون در گروه حداقل کاهش معني داري و در گروه حداکثر و متوسط افزايش معني داري نشان داد (p<0.05). غلظت پلاسمايي هورمون محرکه فوليکولي در هيچ گروهي تغيير معني داري نداشت.
نتيجه گيري: نتايج نشان مي دهد فلاونوئيدهاي موجود در عصاره گياه بيلهر با تحريک پرولاکتين در افزايش هورمون لوتئيني موثر بوده است و اين افزايش به همراه ممانعت از آنزيم هاي آروماتاز و ۵ – آلفاردکتاز در افزايش تستوسترون در دوز حداقل و کاهش هورمون دي هيدروتستوسترون اثر گذاشته است.