مقاله تعيين جمعيت و رژيم غذايي دليجه كوچك (Falco naumanni) در استان هاي تهران و گلستان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در شهريور ۱۳۸۹ در آفات و بيماريهاي گياهي از صفحه ۴۳ تا ۶۰ منتشر شده است.
نام: تعيين جمعيت و رژيم غذايي دليجه كوچك (Falco naumanni) در استان هاي تهران و گلستان
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دليجه كوچك
مقاله Falco naumanni
مقاله ريمه
مقاله جوندگان
مقاله حشرات
مقاله راست بالان
مقاله ايران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خالقي زاده ابوالقاسم
جناب آقای / سرکار خانم: جاويدكار محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
دليجه كوچك (Falco naumanni) از پرندگان شكاري خانواده بازها (Falconidae) مي باشد كه معمولا به صورت گروهي زندگي مي كنند. به منظور بررسي جمعيت اين دليجه، ابتدا در استان هاي تهران و گلستان، محل هاي تجمع و كلوني هاي زادآور اين پرندگان مشخص و اندازه جمعيت آن ها با استفاده از روش شمارش نقطه اي (Point count) پرندگان بعد از يافتن آشيانه ها (nest-finding) در بهار سال هاي ۸۶-۱۳۸۵ انجام شد. بر اساس نتايج اين بررسي به طور كلي جمعيت دليجه كوچك در استان هاي تهران و گلستان حدود ۲۷۰ بهله در ۶ زير جمعيت تعيين شد كه عبارت بود از: نياوران ۱۲ بهله، اطراف سد لتيان ۱۴ و استان گلستان در مناطق كلاله ۳۵، گميشان ۷۰، بندرتركمن ۵۰، خواجه نفس ۱۸ بهله. پس از تعيين اين محل ها، تعداد ۲۳۹ ريمه از ناحيه لتيان و ۱۱۸ ريمه از ناحيه بندرتركمن جمع آوري شد. پس از انتقال ريمه ها به آزمايشگاه، ريمه ها با خيساندن از طريق الكل صنعتي از هم باز شده و بقاياي محتويات جانوري موجود در ريمه ها تفكيك و شناسايي شد و درصد حضور هر ماده غذايي در ميان كل ريمه ها براي دو ناحيه مهم لتيان و بندر تركمن مورد محاسبه قرار گرفت. بر اساس بقاياي موجود، محتويات قابل شناسايي به گروه هايي از قبيل سوسك ها، ملخ ها، مورچه ها، پرندگان، جوندگان و ديگر پستانداران کوچک تقسيم شد. در ناحيه لتيان، ملخ ها در ۳۲%، سوسك ها در ۲۱% و مورچه ها در ۹% از كل ريمه ها حضور داشتند در حالي كه در ناحيه بندرتركمن ملخ ها در ۷۱%، سوسك ها در ۳۱% و مورچه ها در ۴% از كل ريمه ها حضور داشتند. بقاياي جوندگان و حشره خورها در ۸/۱۸% از ريمه هاي لتيان حضور داشتند كه تركيب كلي جوندگان شامل جرد Meriones sp. (49%)، موش صحرايي Apodemus sp. (21%)، ول Microtus sp. (11%) ، هامستر Calomyscus sp. (4%)، هامستر خاكستري Cricetulus migratorius (2%) و موش خانگي Mus sp.(2%) بود. همچنين حشره خوارهاي Crocidura sp. 2% و حشره خوارهاي ناشناخته از خانواده Soricidae 9% از طعمه هاي پستانداران کوچک را تشکيل مي دادند. در بندرتركمن بقاياي حلزون ها (۵%) پستانداران (۴%)، پرندگان (۳%)، دوزيستان و خزندگان (۳%)، خفاش ها (۱%) و گوش خيزك ها (۱%) هم يافت شد. برخي از جوندگان و حشره خورهاي شناسايي شده در اين پژوهش قبلا در ليست طعمه هاي خورده شده توسط اين گونه در منطقه پاله آركتيك غربي قرار نداشتند كه عبارت بودند از ولMicrotus sp. ، جردMeriones sp. ، حشره خور Crocidura sp.، هامستر خاكستري Cricetulus migratorius و .Calomyscus.