مقاله تعيين حريم خطر رهايش مواد شيميايي با استفاده از شاخص مواجهه شيميايي (CEI) در يك صنعت پتروشيمي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در سلامت كار ايران از صفحه ۵۰ تا ۵۹ منتشر شده است.
نام: تعيين حريم خطر رهايش مواد شيميايي با استفاده از شاخص مواجهه شيميايي (CEI) در يك صنعت پتروشيمي
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله حريم خطر
مقاله شاخص مواجهه شيميايي
مقاله سميت حاد
مقاله پتروشيمي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جهانگيري مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: پارساراد عبدالمجيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: رهايش مواد سمي از تاسيسات فرايندي يكي از مهمترين خطرات صنايع شيميايي است كه مي تواند سلامت كاركنان و عموم مردم در همسايگي تاسيسات را در صورت وقوع حوادثي كه منجر به رهايش اين مواد شود، در معرض خطر قرار دهد. اين مطالعه با هدف تعيين حريم خطر رهايش مواد شيميايي سمي در يكي از صنايع پتروشيمي كشور و به منظور به كارگيري نتايج آن در برنامه ريزي واكنش در شرايط اضطراري انجام شده است.
روش بررسي: براي تعيين حريم خطر ابتدا كليه سناريوهاي احتمالي مربوط به رهايش مواد بررسي و از بين آنها بدترين شرايط كه مربوط به پارگي ظروف فرايندي بود انتخاب و محاسبات لازم جهت تعيين حريم خطر در مورد آنها انجام شد.در اين مطالعه براي تعيين حريم خطر رهايش مواد شيميايي سمي از شاخص خطر مواجهه شيميايي (CEI) كه توسط شركت شيميايي Dow ارايه شده است استفاده شد.
يافته ها: نتايج نشان داد كه از بين مخازن مواد شيميايي مورد بررسي شامل كلر، فنل، تولوين، اپي كلروهيدرين، كلروبنزن و كلريد هيدروژن، بيشترين شاخص خطر و حريم خطر مربوط به ماده كلر با شاخص مواجهه شيميايي ۳۴۰ و فاصله خطر ۳۳۹۹ و ۱۳۳۹ متر به ترتيب براي غلظت هاي مربوط به راهنماي برنامه ريزي براي شرايط اضطراري ۲ و ۳ ERPG 2) و (ERPG 3 بود.
نتيجه گيري: با استفاده از شاخص مواجهه شيميايي (CEI) مي توان حريم خطر مواجهه با مواد شيميايي در اثر رخداد وقايع شيميايي را مشخص كرد كه نتايج آن مي تواند در چيدمان تجهيزات و تاسيسات فرايندي و همچنين در برنامه ريزي واكنش در شرايط اضطراري مورد استفاده قرار گيرد.