مقاله تعيين شيوع استافيلوکوکوزيس و ميکروکوکوزيس در مزارع منتخب تکثير و پرورش قزل آلاي رنگين کمان استان مازندران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در شيلات از صفحه ۱۰۹ تا ۱۱۴ منتشر شده است.
نام: تعيين شيوع استافيلوکوکوزيس و ميکروکوکوزيس در مزارع منتخب تکثير و پرورش قزل آلاي رنگين کمان استان مازندران
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله استافيلوکوکوزيس
مقاله باکتري
مقاله قزل آلاي رنگين کمان
مقاله مازندران
مقاله ميکروکوکوزيس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: موسوي سيده سمانه
جناب آقای / سرکار خانم: خارا حسين
جناب آقای / سرکار خانم: سعيدي علي اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: قياسي مريم
جناب آقای / سرکار خانم: زاهدي آذين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف از اين تحقيق تعيين شيوع استافيلوکوکوزيس و ميکروکوکوزيس و نيز شناسايي گونه هاي باكتريايي عامل اين بيماري ها در مزارع منتخب تکثير و پرورش ماهي قزل آ لاي رنگين كمان استان مازندران است. امروزه ماهي قزل آلاي رنگين كمان به عنوان ماهي شماره يك اكثر كارگاه هاي تكثير و پرورش ماهيان سردآبي در بيشتر نقاط جهان محسوب مي شود. بيماري هاي باكتريايي مانند استرپتوکوکوزيس، استافيلوکوکوزيس و ميکروکوکوزيس که توسط گونه هاي مختلفي از باکتري هاي کوکسي شکل گرم مثبت ايجاد مي شوند، سبب ايجاد تلفات در ماهيان مختلف، بخصوص گونه هاي پرورشي مي گردند. طي اين تحقيق از ۱۲ مزرعه پرورش ماهي قزل آلاي رنگين كمان نمونه برداري به عمل آمد و از هر مزرعه تعداد ۱۰ عدد ماهي داراي علايم ظاهري بيماري مانند: بي حالي، تيرگي پوست، بيرون زدگي چشم و خونريزي در چشم و پايه باله ا انتخاب گرديد. باکتريهاي کوکسي شکل گرم مثبت از بافت هاي کليه، کبد و طحال جداسازي و در محيط کشت Blood agar يا TSA agar کشت داده شدند. تشخيص باکتري بوسيله رنگ آميزي و انجام تست هاي تفريقي بيوشيميايي صورت گرفت. گونه هاي جداسازي شده به عنوان عامل استافيلوکوکوزيس شامل Staphylococcus epidermidis Staphylococcus warneri, Staphylococcus chromogens و Staphylococcus cohnii بودند که در فصول بهار و تابستان شناسايي گرديدند. گونه Micrococcus luteus نيز به عنوان عامل ميکروکوکوزيس در فصول پاييز، بهار و تابستان از برخي مزارع جداسازي گرديد. نتايج نشان مي دهد که ۴۴ درصد نمونه هاي بيمار، مبتلا به استافيلوکوکوزيس و ۲۲٫۲۲ درصد مبتلا به ميکروکوکوزيس بوده اند.