مقاله تعيين شيوع واريس پا در پرستاران و برخي عوامل مرتبط با آن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در پژوهش پرستاري از صفحه ۲۳ تا ۳۱ منتشر شده است.
نام: تعيين شيوع واريس پا در پرستاران و برخي عوامل مرتبط با آن
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله وريدهاي واريسي
مقاله شيوع
مقاله عوامل
مقاله پرستار

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شريف نيا سيدحميد
جناب آقای / سرکار خانم: قرباني مصطفي
جناب آقای / سرکار خانم: بهشتي زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: طيبي شهنام
جناب آقای / سرکار خانم: محبوبي معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: ميرزاجاني فروغ
جناب آقای / سرکار خانم: کلبادي نژاد ميترا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: وريدهاي واريسي اندام تحتاني به طور متداولي در جمعيت عمومي رخ مي دهد. در اين ميان وضعيت هاي بدني حين کار و شرايط شغلي از جمله عوامل خطر مهمي هستند که موجب افزايش شيوع واريس مي شوند. از جمله اين وضعيت ها ايستادن هاي طولاني مدت و حالت هاي جسمي خسته کننده هستند که در حرفه پرستاري اجتناب ناپذيرند. هدف از اين مطالعه بررسي ارتباط شيوع واريس پا با عوامل شغلي و دموگرافيک در پرستاران مي باشد.
روش: در اين مطالعه تحليلي – مقطعي، ۲۰۳ نفر از پرستاران بيمارستان هاي دولتي آمل به روش سرشماري در سال ۱۳۸۸ مورد مطالعه قرار گرفتند. نمونه ها پس از پر کردن پرسشنامه و بر اساس معيار CEAP معاينه شدند. اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از آزمون هاي مجذور کاي، فيشر و t تست مستقل در سطح معناداريp<0.05  تجزيه و تحليل شدند.
يافته ها: ۱۴۵نفر از پرستاران زن بودند و ميانگين سني افراد ۳۴٫۲ سال و ۴۰٫۹% آن ها داراي اضافه وزن بودند. ۱۵۰ نفر (۷۳٫۹%) نمونه ها مبتلا به درجه هاي مختلف واريس بودند. ارتباط معناداري بين جنس (p=0.03)، انجام ورزش (p=0.001)، عادت اجابت مزاج، (p=0.005) و سابقه خانوادگي واريس (p=0.01)، سن (p=0.04)، وزن (p<0.01) و اضافه کار (p=0.001)، ساعات نشستن (p=0.01) و ايستادن (۰٫۰۰۱) در بخش با وريدهاي واريسي پاي پرستاران وجود داشت.
نتيجه گيري: نتايج مطالعه حاضر شيوع بالاي وريدهاي واريس اندام تحتاني را در پرستاران نشان مي دهد. از آنجا که اين اختلال موجب ناراحتي هاي جسمي و از کار افتادگي فراواني مي شود و مي تواند بر عملکرد حرفه اي پرستاران تاثير بگذارد، لذا کنترل عوامل خطر و پيشگيري از اين عارضه ضروري به نظر مي رسد.