مقاله تعيين عوامل موثر بر دفع پيوند کليه با استفاده از رگرسيون کاکس، در بيماران دريافت کننده پيوند مجدد در بيمارستان امام خميني شهر اروميه طي سال هاي ۸۷-۱۳۶۷ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در طب جنوب از صفحه ۱۹۰ تا ۲۰۰ منتشر شده است.
نام: تعيين عوامل موثر بر دفع پيوند کليه با استفاده از رگرسيون کاکس، در بيماران دريافت کننده پيوند مجدد در بيمارستان امام خميني شهر اروميه طي سال هاي ۸۷-۱۳۶۷
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پيوند مجدد کليه
مقاله رد پيوند
مقاله ميزان بقا
مقاله دهنده پيوند
مقاله داروهاي سرکوب کننده ايمني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طهماسبي رحيم
جناب آقای / سرکار خانم: کاظم نژاد انوشيروان
جناب آقای / سرکار خانم: تقي ‏زاده افشاري علي
جناب آقای / سرکار خانم: اسكندري فرزاد
جناب آقای / سرکار خانم: فقيه زاده سقراط

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه: هدف اين مطالعه بررسي عوامل موثر بر دفع پيوند مجدد کليه در بيماران مراجعه کننده به مرکز درماني امام خميني شهر اروميه مي باشد.
مواد و روش‌ها: تمامي بيماران دريافت کننده پيوند مجدد کليه طي سال هاي ۱۳۶۷ الي ۱۳۸۷ اين مرکز (۵۰ بيمار) مورد بررسي قرار گرفتند. براي اين منظور دو متغير زمان به عنوان متغير پاسخ در اختيار داشتيم که يکي طول فاصله زماني پيوند اول تا زمان دفع و نياز به دياليز مجدد و ديگري طول فاصله زماني از تاريخ پيوند دوم تا زمان دفع پيوند مجدد و يا زمان آخرين ويزيت بود. خصوصيات جمعيت شناختي و باليني بيماران، نياز به تزريق خون، نوع داروهاي سرکوب کننده ايمني، کراتينين و ليپيدهاي سرم سه و شش ماه بعد از پيوند، توسط پرسشنامه فردي جمع آوري و اطلاعات به روش کاپلان ماير با استفاده از آزمون لگ رنک و رگرسيون کاکس تحليل گرديدند.
يافته‌ها: در اين مطالعه ميزان بقا در سال هاي اول، دوم، سوم و پنجم در پيوند اول به ترتيب ۷۴ درصد، ۶۶ درصد، ۵۳ درصد و ۴۱ درصد و در پيوند دوم به ترتيب ۸۱ درصد، ۷۴ درصد، ۷۰ درصد و ۶۱ درصد بود. در پيوند اول ۶ درصد بيماران رد حاد شديد، ۱۲ درصد رد حاد و ۸۲ درصد رد مزمن داشته اند. در مدل رگرسيوني کاکس، در پيوند اول کراتينين، فشارخون و نوع داروهاي سرکوب کننده ايمني و در پيوند دوم کراتينين، نوع داروهاي سرکوب کننده ايمني و داشتن ارتباط فاميلي با شخص دهنده پيوند، پيشگويي کننده هاي رد پيوند بودند.
نتيجه گيري: کراتينين سرم در ماه سوم و ششم بعد از پيوند و مصرف داروهاي سرکوب کننده ايمني از موثرترين عوامل در بقاء طولاني تر بيماران در هر دو پيوند بوده اند.