مقاله تعيين فراواني کچلي پا در شناگران استخرهاي غرب تهران در سال ۱۳۸۶ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران) از صفحه ۹۴ تا ۱۰۱ منتشر شده است.
نام: تعيين فراواني کچلي پا در شناگران استخرهاي غرب تهران در سال ۱۳۸۶
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله عفونت
مقاله کچلي پا
مقاله شنا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عزيزجلالي ميرهادي
جناب آقای / سرکار خانم: بهرنگي الهام

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: کچلي پا يکي از شايع ترين عفونت هاي قارچي در انسان مي باشد. از آنجايي که احتمالا شرايط مرطوب باعث افزايش رشد قارچ مي شود، نقش استخرهاي شنا در ايجاد عفونت هاي درماتوفيتي پا بخوبي شناخته شده است. از آنجايي که استخرهاي شنا از مهم ترين مکان ها براي شعله ور شدن علايم باليني در موارد بدون علامت و نيز انتشار عفونت مي باشند و با توجه به اينکه درمان کچلي پا مستلزم صرف زمان و هزينه قابل توجهي است، بهتر است که در پيشگيري از بروز آن تلاش شود. اين مطالعه با هدف تعيين فراواني کچلي پا در شناگران استخرهاي غرب تهران انجام شد و ضمنا با شناسايي افراد مبتلا و معرفي آن ها به مراکز درماني، در جهت پيشگيري از بيماري نيز قدمي برداشته شد.
روش بررسي: در اين مطالعه مقطعي که از تير تا آذر ماه سال ۱۳۸۶ انجام شد، با مراجعه به ۱۰ استخر که به شکل تصادفي از استخرهاي غرب شهر تهران انتخاب شده بودند، پا و شکاف بين انگشتان هر دو پاي ۲۵۰۰ شناگر ثابت اين استخرها (شناگراني که حداقل يک بار در هفته از اين استخرها استفاده مي کردند)، توسط متخصص پوست معاينه و از ضايعات مشکوک به کچلي پا نمونه گرفته شد و جهت تهيه اسمير مستقيم و کشت به آزمايشگاه قارچ شناسي ارسال شد.
يافته ها: از ۲۵۰۰ شناگر معاينه شده (۱۸۵۰ نفر مرد و ۶۵۰ نفر زن)، با محدوده سني ۷۰–۵ سال، ۱۶ نفر (%۰٫۶۴) شامل ۱۲ مورد شناگر مرد (%۰٫۶۵) و ۴ مورد شناگر زن (%۰٫۶۲)، کشت مثبت براي درماتوفيت داشتند. شايع ترين محدوده سني ابتلا، ۵۵–۴۶ سال بود. شايع ترين درماتوفيت هاي مسوول، اپيدرموفيتون فلوکوزرم ۸ مورد (%۵۰)، تريکوفيتون منتاگروفيت (نوع بين انگشتي) ۴ مورد (%۲۵) و تريکوفيتون روبروم ۴ مورد (%۲۵) بودند. ساير ارگانيسم هايي که از ضايعات مشکوک نمونه برداري شده، در محيط کشت رشد کردند شامل کانديدا، کورينه باکتريوم مي ني تيسيموم، آسپرژيلوس نيجر، باکتري و ساپروفيت بودند.
نتيجه گيري: در مطالعه حاضر، کچلي پا در شناگران شايع نبود.